3* 



fert aculeos tenuissimos strictos simplices stipatos aequales fulventes. Pi- 

 leus membranaceus, tenuis, 5 — 8 lin. latus, orbicularis, disco depresso ni- 

 grieante, margine arete involuto; undique pilis laxis flexuoso-cirrhosis, in 

 margine rigidioribus, vestitus. Lamellae decurrentes, arcuatae, distantes 

 (haud numerosae), angustae, tenues, semel bisve dichotomae (nullae dimi- 

 diatae), i*epando-denticulatae. 



6. L. (Cbiniti) Swartzii. Berk. L. crinitus. Swartz. — Berk, in Ann. Nat. 

 hist. 1843. t. 9. f. 2. 



In Antillis. Swartz., Benzon. 



Hie est Ag. Essequeboensis Mey. — Syst. Myc. 1. p. 175, quem turn 

 rite distinguebam a L. crinito L. S. M. I. c, cujus specimen a Rolandro 

 lectum Lundae vidi. — Serius Upsaliam nactus et Herb. Swartzii lustrans 

 mox perspexi identitatem Lentini essequeboensis cum A. crinito Sw., et 

 hujus fide L. crinito in Epicr. subjungebam. A L. crinito igitur haec 

 synonyma excludenda. 



7. L. (Criniti) chaetoloma, pileo coriaceo-membranaceo infundibulifor- 

 mi a centro glabrato radiante fulvo-ferrugineo , margine laevi setoso- 

 ciliato, stipite solido aequali leproso brunneo, lamellis decurrentibus 

 simplicibus aequalibus confertis integerrimis pallidis. 



Ad ligna putrida ad San Ioce in Costa Rica. Orsted. 



Prioribus tenuior, siccus flaccidus, nec ligneo-rigens. Stipes vero ligno- 

 sus, teres, unciam longus, lineam crassus, floccis lepi*oso-velatus (nec gla- 

 ber, nec setoso-hispidus). Pileus centralis, tenuis, totus profunde infundi- 

 buliformis, margine quoque erecto, glaber quidem, sed, quasi e fibris inna- 

 tis, a disco versus ambitum radiato-virgatus , circa marginem setoso-pilosus 

 et ipso margine pulchre ciliato-setosus, sesquiuncialis. Lamellae ut supra. 

 Proximus L. tenero , qui in his collectionibus deest. A reliquis ciliatis (L. 

 ciliato Lev., setigero Lev., L. glabrato Mont, etc.) pluribus notis recedit. 



* L. (Lepidei) sitaneus. Epicr. p. 390. 



L. tigrini status degener Berk. Dec. post. n. 77 hunc, lamellis frequen- 

 ter anastomosantibus, potissimum spectat. 



8. L. (Lepidei) suffrutescens. Epicr. p. 393. 



Hujus australioris speciei statum deformem, potius quam borealis L. 

 lepidei, sistit Orst. ic. n. A2. 



Ad Quebradahonda in Costa Rica. 



L. suffrutescens vegetationis rationibus (formis illis pileo destitutis, vulgo 

 Ramaria Ceratoides dictis et jam a Battara in L. tigrino pictis), stru- 



