102 



Pileus dimidiatus, sessilis, peltato-adnatus, reniformis, 2 unc. circiter 

 transversim latus, passim plures imbricati, dilute ferrugineus, non priorum 

 instar incrassatus, sed tenuis applanatus subflexilis, rigescens tamen, sulcis 

 concentricis concoloribus exaratus (nec a basi radiato-rugosus), glaber. 

 Margo acutus, passim incisus, concolor. Contextus floccosus, dilute ferru- 

 gineus. Pori medii, regulares, 4 — 6-goni, obtusiusculi, dilute cinnamomei. 

 — Inter fungos Americanos inveni, sed locum specialem ignoro. Proxima 

 est H, fasciatae BerTc. Ann. Hist. Nat. IX. p. iH. t. 9. f. 2. Imjus quo- 

 que gregis. 



* H. papybacea. Berk, in Ann. Hist. Nat. X. p. 379 est longe tenuior 

 species. 



** alveolis profundis , umbrinis , fusconigris nudis ; acie vulgo tenuibus 

 acutis. 



Typum hujus sectionis sistit nobilissima H. speciosa Fr. Fung. Nat. p. 17.! 

 Ceterum h. 1. II. decipiens Berk. Dec. n. 44., II. umbrinella Fung. Nat. 

 1. c, H. discolor Fr. in Plant. Preiss. II. p 136 etc. 



6. H. orbiculata. Epicr. p. 497. 



Ad truncos in Guinea ( Af%elius ic. n. 9.J, ad Port Natal copiose. 

 Wahlberg. 



Polymorpha haec species; nunc pileo vertice adnato undique expansa et 

 integra, orbicularis, nunc lateralis, 2 — 3 unc. lata. Habitu, pileo dense con- 

 centrice sulcato villoque adpresso canescente et alveolis firmis subrotundo- 

 hexagonis regularibus, ore obtusis, proxime accedit ad sequentem s. H. te- 

 nuis stirpem; pileus tamen crassior, suberoso-coriaceus, supra planus subtus 

 convexus et alveoli sat profundi, hand glaucopruinosi. Basis subpeltata. 

 *** Alveolis firmis, v ado sis , e pruina glaucescentibus , ore obtuso. 



Ex hac grege ingentem formarum numerum e plerisque terris tropicis 

 reportatam babeo et h. 1., praeter sequentes, H. peltata Fung. Nat. p. 16, 

 pileo crassiori insignis, et reliquae numerosae species recentius propositae. 

 Facile tamen largior milii hactenus nondum successisse limites definitos 

 plurimarum repei'ire, colore mutabili. Cfr. Fung. Nat. p. il. 



7. H. polygramma. Epicr. p. 497. Mont. Cub. p. 379. t. 14. f. 3. Poly- 

 porus. Ejusd. in Ann. Sc. Nat. VIE. p. 365. 



In terris tropicis frequens, tarn antiqui, quam novi orbis. 



Quamvis haec a sequ. bene diversa videatur, formis mediis tamen cum 

 eadem paene jungitur. Sic H. tenuis e terra Natal (Fung. Nat. p. 17) 

 strictius hue referenda, bene per litteras monente amic. Berkeley. 



