231 



Ne vero eandem, quam in priore harum symbolarum sectione secutus 

 sum rationem, qua ductus siugulos simul inventos thesauros seorsim descripsi, 

 in hac etiam persequerer, vetabant et limites huic opusculo constituti et prae- 

 cipue abundantia dirhemorum inventor um, quae tanta est, ut liber ad id factus 

 accuratam eorum omnium explicationem comprehendat necesse sit, si quis 

 autumaverit, tali enumeratione perpetua et continua scientiae magnopere ad- 

 juvari, id quod valde dubitamus. Magis eorum nobis adridet sententia, qui 

 contendunt, in re numaria Muhammedanorum, sicut in ceteris numismatices 

 partibus, maxime interesse cognoscere, quo modo hujus scientiae quasi po- 

 moeria quotidie proferantur. Quam ob rem jam satius duxi, numismata nova, 

 quibus museum regium his annis postremis auctum est, secundum classes 

 dynastiarum distributa, in medio proponere. Ne vero moles eorum nimia fieret, 

 omnia ea excepi exemplaria, haud pauca, quae leviter modo differrent ab iis, 

 quae ad numophylacium regium antea delata et mea recensione descripta essent. 

 Monetam hujus aetatis arabicam, inprimis Samanidarum, non in litteris solum 

 inscriptionum, sed in ornamentis, siglis cet. etiam mirum in modum variare, 

 satis constat. Quae variatio unde exstiterit, quum modus horum temporum 

 cudendi nondum nobis innotuerit, nos nescire ingenue fatemur, neque earn 

 tanti habemus momenti, ut in hujusmodi commentario diligentius respiciatur. 



Centuriae dirhemorum, quam e museo regio profectam legentibus 

 jam in medio proponam, aliquot addidi in Suecia adhuc incognitos, e col- 

 lectionibus tarn privatis quam publicis desumtos. Quum novum laetus video 

 ardorem, quo antiquitatum septentrionalium scrutatores feruntur ad haec quo- 

 que vetustatis monumenta colligenda, non possum non quin exoptem, ut 

 mihi liceat ea confestim conspicere, et conspectis harum symbolarum tertium 

 edere fasciculum. 



Ne vero harum rerum curiosi ignorent, quibus locis haec monetae 

 Muhammedanorum incrementa sint eruta, turn demum ad rem transibo agen- 

 dam, quum indicem dedero brevissimum horum locoruin patriae, e quibus 

 his annis postremis dirhemi collecti sunt. Talis enim notitia, si non aliud 

 valet, certe demonstrat, hos numos, quos per magnam Sueciae partem disper- 

 ses reperiunt, medio aevo pro pecunia fuisse habitos, clum moneta Sueciae 

 propria eos antiquaret. Eundem locorum ordinem observabo, quem in cata- 

 logo illo adhibui, et a septentrione exorsus et ad meridiem deinde progre- 

 diens, in insulis Gotlandiae et Oelandiae subsistam. 



