236 



9. Westre paroeciae Tingstade (a. 1850). Dirkem samanidicus, a. 

 291 in el-Schasch cusus, repertus est. 



10. Burge paroeciae Levede (a. 1850). Iterum dirkem samanidicus, 

 eodem anno Samerqandae signatus, effossus est. 



11. Utoja paroeciae Fleringe (a. 1851). Vis magna dirhemorum in 

 agro exhumata est, quibus hae antiquioris aevi reliquiae cupreae erant ad- 

 junctae: lancis fragmentum, fibula et cuneus minor. Si aliquot exceperis 

 numos abbasidicae ac takiridicae originis, intra annos 149 — 251 (766 — 866 

 p. Chr. nat.) cusos, duosque soffaridicos, reliqui omnes samanidicae erant 

 monetae, hide ab anno 280 usque ad 331 (893 — 943 p. Chr. nat.) continua 

 serie signati. Quemadmodum in quocumque fere majoris ponderis thesauro 

 invento, sic etiain in hoc novum aliquid non omnino defuit. 



12. Rums paroeciae Grotlingbo (a. 1852). Alia dirhemorum magna 

 multitudo, plus D numorum Summam aequans, in terra inventaest, quorum di- 

 midia fere pars illaesa manserat, ceteri autem humiditate adeo erant affecti et 

 fragiles, ut in manibus in partes dilaberentur. Samanidici numero 406, annis 

 280 — 350 (893 — 961 p. Chr. nat.) cusi, praecipuam thesauri constituebant 

 partem, quibus admixti erant: umajjadicus, 19 abbasidici, intra annos 236 — 

 334 (850 — 946 p. Chr. nat.) signati, 12 tahiridici, 1 soffaridicus, 2 bulgharici, 

 3 buvejhidici et 2 hamdanidici. 



Si haec loca jam cognitis adjeceris, summa eorum, in quibus numi 

 cufici intra Sueciae fines adhuc inventi sunt, CXLVIII efficietur. 



His breviter praemissis CXIX dirhemos in Suecia novos legentibus 

 offeram. Numerus uncinis inclusus thesauros supra allatos, et asteriscus nu- 

 mos, qui, quoad scio, nondum publici juris facti sunt, indicabit. 



