240 



Et inscriptionum forma et dispositio insolita satis superque demonstrat, 

 hunc dirhemum nobilissimum, aeque ac multos alios post annum 127 procusos, 

 non e moneta Umajjadarum esse profectos. Veri igitur simillimum Fraehnius 

 ille jam statuit, 1.1. pag. 310 sq. , eos abbasidicis esse adnumerandos, seu 

 potius classem propriam constituere, quae eos annos complecteretur, quibus 

 Abbasidi in provinciis khalifatus citerioribus nondum summam adepti erant 

 potestatem, at potentia tamen eorum, agitante prae ceteris Abu-Muslimo, adeo 

 jam valebat, ut a maxima regni orientalis parte khalifatu digni haberentur, 

 ideoque monetam in his regionibus cudere non dubitarent. Praeterea con- 

 stat, id quod inscriptione secunda bene confirmatur, illos novarum rerum rao- 

 litores jus suum khalifatus occupandi propinquitate, qua cum Muham- 

 mede propheta erant conjuncti, praetexebant. 



Praeter eos, quos 1.1. jam notavit Fraehnius ille, numos, fere simi- 

 lem a. 131 in el-Rej cusum numophylacium regium hauniense servare, hie 

 monere lubet. 



Djej, quod vetus erat urbis Ipahanae nomen, duo fere milliaria a 

 nova urbe distabat (cfr. Lex. geograph. ed. Juynboll. T. I. p. Pa.). In numis 

 infrequens est. 



