348 



adhito cdnspici possint, extus in stratum corticale oblique desinentia. An haec 

 fila ex geniculis seriei centralis suam ducant originem, dicere non audemus, quam- 

 quam hoc verosimile videatur. Stratum corticale tenue ceJlulis angulato-rotundatis 

 formatum, filorum verticalium diametrum parum excedentibus, materie granulosa 

 farctis. 



Fructu ignoto, cui Floridearum ordini adnumeranda sit haec planta cum 

 penitus ignorem, propter structuram tarn eximiam, novum formare genus mihi 

 concessum credidi. Hoc, duobus cellularum stratis et ramis verticillatis ab Pha- 

 celocarpo distinctum, prope hunc saltim pro tempore collocandum esse videtur. 



1. AxOSIPHON YERTICILLATUS Aresch. 



Ad oram Novae Hollandiae meridionalem , in sinu Port Adelaide. 



Callus radicalis deest. Specimina nostra semipedalia. Thallus ruber teres, 

 crassitie fili validioris (Conf. Melagonio vix crassior), decomposito-ramosus, ad 

 ortum ramorum ramulorumque (nec alibi) constrictus, sed nullis, quantum video, 

 diaphragmatibus septatus; rami ramulique raro bini oppositi, plerumque terni 1. 

 quaterni verticillati et e constrictionibus thalli egredientes, illi magis remoti, hi 

 sesquilineam circiter distantes, 1-2 lineas longi, simplices, attenuato-subulati, basi 

 saepe attenuati. 



XV. EUCHEUMA J. Ag. I. c. vol. 2. p. 624. 



1. EUCHEUMA NODTJLOSUM Aresch. 



Thallo primario ima basi tereti mox compresso decomposito-pinnato, 

 pinnis elongatis ambitu lineari-lanceolatis oppositis distichis, pinnulis 1. sub- 

 filiformiter tereti-elongatis papillas subconicas verticillatas sparsasque gerenti- 

 bus, 1. brevissimis papillarum verticillo apice ornatis. 



Ad insulum Franciae. 



Thallus coloris coccinei usque 12-pollicaris, primarius ima tantum basi 

 teres, superne compressus, sesquilineam I. forsan usque duas lineas latus et dimi- 

 duam crassus, in utroque margine pinnis 1-3 lineas distantibus obsessus, quas 

 inter pinnas adsunt ramenta 1-6 lineas longa, simplicia, 1. brevissima et cum pinnulis 

 supra descriptis omnino convenientia. Pinnae, quarum inferiores usque 5-6-poI- 

 licares, sursum breviores, nunc pinnati, nunc bipinnati. Papillae breviter conicae, 

 raro solitariae, plerumque plures in pinnulis verticillatae; verticilli in pinnulis elon- 

 gatis plures lineas distantes, plus minus numerosi, in brevissimis unus solus ver- 

 ticillus, qui nunc in ipso pinnae apice est situs — unde eum papillam compositam 

 pedicellatam nominares — denti molari tuberculis conicis non dissimilis, nunc pau- 

 lulum infra apicem, ut eum papillam compositam apiculatam nuncupares. Fructus 

 a me non visi. 



