352 



latae, sed saepe semipollicem latitudine aequantes, margine per longa spatia nunc 

 integra, nunc lacero-dentatae 1. fere i-egulariter dentatae, et cumin margine turn in 

 ipso disco prolificationes, subpenicilliformiter congestas, gerentes; prolificationes 

 lineam circiter altae, pinnatifido- 1. multifido-ramosae, ramis lineari-teretibus sub- 

 aculeolato-dentatis. Sporocarpia denique poro pertusa semiglobosa, obtusa, 

 per discum sparsa. Nucleus vere evoiutus totum sporocarpium replens. 



4. Gracilaria aculeolata Aresch. 



Thallo tereti carnoso-cartilagineo apicem versus sensim attenuato acu- 

 Ieolis brevissimis acutissimis incurvatis sparsis undique obsesso rainoso, ra- 

 mis decomposito-ramulosis, ramulis paten ti-suberectis, superioribus filiformi- 

 capillaribus. 



Ad oram Novae Hoilandiae meridionalem, in sinu Port Adelaide. 



Callus radicalis in rneis speciminibus deest. Planta 9-pollicaris et sine 

 dubio longior, coloris badio-purpurei, apice dilutions. Thallus teres, primarius 

 basi fere lineam diametro aequans, sursum in apices filiformes subcapillares atte- 

 nuatus, ubique superficie reticulatim sulcatus, sulcis maculas longitudinales lineares 

 formantibus, aculeolatus, • aculeolis e marginibus sulcarum provenientibus, linea 

 saepissime brevioribus, plerumque incurvatis, decomposito-ramosus. Rami ra- 

 mulique undique egredientes, longe magis quam in Gracilaria coronopifolia aliis- 

 que affinibus approximati, superiores saltim basi axillis rotundatis patentes, mox 

 vero sube recti. 



Structural stratum internum longe maximam thalli partem occupans , cellulis 

 longitudinaliter angulato-ellipticis in ambitu minoribus confectum; stratum corti- 

 cale cellulis minimis sphaericis in series in thallo verticales ordinatis constructum. 



Fructificationem cum viderim nunquam, utrum ad Hypnaeam an ad Graci- 

 lariam sit haec species referenda, plane nescio, nam differentiam structurae utri- 

 usque generis video plane nullam, nisi nonnunquam mere accidentalem. Inde spe- 

 ciem nostram prope Gracilariam coronopifoliam et ornatam melius collocandam 

 putavi. 



XVIII. PEYSSONELIA Decaisne. 



1. Peyssonelia AUSTRALIS Aresch. 



Frondibus margine liberis membranaceo-subcoriaceis aggregatis im- 

 bricato-superimpositis reniformibus medio tenui villo breviori affixis, verrucis 

 fructus sparsis. 



Ad oram Novae Hollandiae meridionalem, in sinu Port Adelaide fre- 

 quenter. 



