353 



Thalli seu frondes semper, quantum vidi, supra coloris vivide virescentis, 

 in olivaceum plus minus mutati, nonnunquam rubri, subtus sordide-flavescentis 1. 

 albescentis, arctissime usque ad medium villo brevissimo adnatae, horizontaliter 

 magna copia superimpositae et imbricatae, pollicem circiter latae et dimiduum 1. 

 | pollicis Iongae, supra zonatae, at modo valde irregulari. Verrucae fructus per 

 paginam superiorem sparsae; fila paraphysoidea subclavata cellulis inferioribus lon- 

 gioribus et superioribus longitudine diametrum aequante. Sporocarpia non vidimus. 



Si colorem viridem, qui forsan expallentia declarari potest, omittas , parum 

 quidem dilfert haec species ab affinibus, quantum nota est, licet quin sit distincta 

 vix dubitare possumus. 



XIX. CHAETANGIUM Kiit%. 



1. Chaetangium ornatum (L.J J. Ag. I. c. p. 461. 



Secus totam oram Capensem, a sinu Tabulari usque ad Port Natal, 

 frequenter. 



Ab hac specie Phycologi antea longe segregarunt G. saccatum J. Ag. I. 

 c. p. 159 (= Dumontiam ovalem v. Sithr.), quarum utramque in eodem genere deni- 

 que conjunxit J. Agardh. Larga speciminum utriusque examinata copia, has ipsas 

 plantas non modo ad idem pertinere genus, sed eandem plane esse speciem, certe 

 comperimus. Chaetangium saccatum est omnino Chaet. ornatum in prima liujus 

 inl'antia, fronde obovoideo-oblnnga inllata, cujus stipes brevissimus sensim prolongatur 

 et in frondem solitam Chaetangii ornati expanditur, quo facto Irons ilia inflata Chaet. 

 saccati apici frondis Chaetang. ornati imposita pro certo tempore observatur. In 

 speciminibus maxime evolutis Chaet. ornati desiderantur hae vesiculae, sed in spe- 

 ciminibus 2-3-pollicaribus adsunt saepissime ; immo in specimine, quod coram oculis 

 habeo, 4-o-pollicari, nonnullae prolificationes marginales in vesiculas, frondibus Chae- 

 tang. saccati omnino similes, sunt inflatae, unde de utriusque identitate nulla dubitatio. 



XX. PLOCAMIUM Lamour. 

 1. PLOCAMIUM CONCINNUM Aresch. Phi/c. Extraeur. ezs. n. io. 



Thallo lineari tenuissime costato decornposito-pinnato, pinnis alterne 

 ternis, inferiori laciniisque superiorum lanceolato-ovatis leviter arcuatis mar- 

 gin e toto inferiori serratis, sporophyllis pedicello brevissimo divaricato-ra- 

 mosis apicibus acutiusculis sphaerosporas duplici serie gerentibus. 



In mari atlantico prope Insulas Capitis viridis, ubi ad insulam St. 

 Vincent lectum est. 



Planta quoad habitum atque magnitudinem , si leviter inspicitur, Thamno- 

 phoris quam Plocamiis veris al'finior facile habetur. Callus radicalis sat magnus, 

 fibrosus. Thallus usque 9-pollicaris, latitudine sesquilineam circiter aequans, in- 



