368 



Ad littora Europaea, in mari rubro, ad oram Brasiliensem. 



Praesertim exsiccata tactu et visa sublaevis. Utriculi quam in sequenti- 

 bus varietatibus minores, apice rotundati, nunquam septo transversali in cellulam 

 apicalem lentiformem divisi, quamquam si incaute inter duas laminas vitreas com- 

 primantur L nondum aqua distenti observentur, existit plica membranae, quam sep- 

 tum facile habeas. 



/S. capense: thallo usque pedali dichotomo, extus dense verruculoso, utri- 

 culis periphaericis ex apice rotundato-obovatis usque f — longis et plus 

 quam | — latis simpliibus. 



Ad Caput bonae spei, frequentissime. 



Cod. tomentosi «. magnitudine aequans, sed siccatum extus evidenter et 

 densissime nudo oculo verruculosum. Utriculi membrana, quam in priori forma, 

 longe crassiori constructi. 



y. australasiacum: thallo usque 2-3-pedali regulariter dichotomo, extus 

 dense verruculoso, utriculis periphaericis apice mamillaeformiter con- 

 tractis oblongo-cuneatis usque \— longis et plus quam ^™ latis apice 

 septo divisis. 



Ad oram Novae Hollandiae australem frequenter, 



Haec ex omnibus formis longissima. Thallus extus oculo nudo verru- 

 culosus, quam notam cum proxime antecedente communem habet, semper, quan- 

 tum vidi, regulariter dichotomus. Utriculi quam in antecedentibus longe majores , 

 normaliter apice submamillaeformes, mamilla est nempe apex ipsius utriculi, septo 

 transversali ab utriculo seclusus, i. e. in apice utriculi divisione exorta est nova 

 cellula Ientiformis, intus granulis chlorophyllinis dense compactis telamque cellulis 

 tenuissimis quasi constructam mentientibus vestita. Tale septum in apicibus utri- 

 culorum periphaericorum in prioribus formis nunquam vidi. 



XXXIV. ULVA L. 



Genera , species limitatu difficillimas complectentia, ab aliis auctoribus aliter 

 exponi solent; alii enim formas etiam levissimas ad specierum dignitatem evehere 

 conantur, alii contra species vere diversas in unam conjungunt. Utroque modo 

 ipsi rei parum consulitur, et peccant utrique. Species saepe longe meliores sunt 

 quam nostra de iis cognitio, quae, si Ievis sit, ad conjungendas formas semper est 

 aptissima. Ulvae species in maribus Scandinavicis crescentes , certis characteribus 

 e sectione transversali thalli ejusque crassitie depromtis, in Phyc. Scand. limitare 

 sum conatus, quas etiam in natura denuo observatas semper constantes invenimus. 

 — Ulva sordida Aresch., constans species, est omnino Ulva fusca Post. etRupr. 

 tunc temporis mihi incognita. Specimina hujus plantae e mari Ochotensi et Ba- 



