386 .** 



* 



iisque felicissime coluntur, quorum celebriora sunt nomina, quam quap appel- 

 lare attineat. His autem contrarii exstiterunt quidam, ferociores etiam quam 

 alias unquam illorum obtrectatores : qui jam diu id student, ut ilia non. so- 

 lum iniqua aestimatione allevent et deprimant, verum etiam vituperatione ac 

 calumnia funditus tollant. Verumtamen isti, numero quam causa valentiores 

 et, opinione magis quam judicio certantes, quum nullam babeant ab scientia 

 auctoritatem, nihil fere studiis istis nocuerunt nec nocere poterunt. Nec 

 quicquam est, quod timeas, quod inter sinceros quoque litterarum Latiharum 

 auctores atque adeo patronos, apud quos studiorum ejus generis magna est 

 auctoritas, orta de eo dissensio est, qui sit optimus ilia colendi modus, quae 

 tradendi disciplina praestantissima: quam quidem dissensionem consecuta est 

 nova quaedam eaque severa admodum horum studiorum censura. Hos in- 

 ter quae exarsit pugna de eo, quomodo studia antiquitatis essent in Scho- 

 lis ac Gymnasiis, quae dicuntur, inchoanda atque instituenda, est nondum 

 ilia quidem, nec videtur brevi fore depugnata, sed quo tandem evasura sit, 

 id nemo ambiget prudens et a studio partium alienus, nec dubitabit, quin 

 futurum sit ut componatur sic, ut illis studiis nihil adferat detrimenti. Sed 

 haec hactenus. , . 



Indicavimus jam, ut pOtuimus, quid" sentiremus de praeclaro illo litte- 

 rarum Latinarum studio: si quid autem non indicavimus, id ex iis, quae 

 diximus, intelligitur facillime. Hoc autem non dubitamus aperte fateri, nos 

 quidem sic statuere, nihil in omni genere illius studii antiquius esse, nihil 

 majoris momenti, quam ipsam illam veterum scriptorum interpretationem : 

 in hac demum esse omnia; qui enim interpretetur, eum id agere, ut et quid 

 dixerint veteres et quomodo, explanet et exponat: cetera philologiae mune- 

 ra tanti esse momenti, quantum, ad interpretandi illam operam adferat sub- 

 sidii et adjumenti. Sic sentientes iidem libenter concedimus, singula fere 

 philologiae genera tarn necessaria esse, ut illi generi, quod posuimus prae- 

 cipuum quoddam, subjungantur ne^cessario nec abesse possint. Itaque etiam- 

 si posthac non erunt, qui dicantur «elegantiarum scrutatores, collectores ada- 

 giorum, stilographi, polemici, apologetici,' paradoxologi, miscellanei, micro- 

 logi» et si qui fuerunt alii alio nomine in sua quisque provinciate particula 

 appellati, tamen, dum omnes conjunctim in communi litterarum antiquarum 

 studio versabuntur, alius in alio genere artis universae excellet. Verum- 

 tamen fieri potest, ut in quibusdam generibus philologi "non idem prorsus 

 atque superiores censeant sibi tainquam finem et extremum, quo tendant, 

 propositum: fortasse Antibarbari illi non id maxime studebunt, ut, qiiidquid 

 apud Ciceronem Caesaremve non reperiatur, e sermone Latino extrudant et 

 ejiciant, sed id potius agent, ut, quae Latina non sint, resecent et expellant 



