217 



utrinque attenuatis , tanien oltusioribus praedita. H. fi- 

 stulosa E. et Z. e diagnosi etiam ad nostram propinqua, 

 foliis magis incisis , stipulis ovali - acuminatis nec ovatis 

 recedit. C. b. spei. Communicavit beatus Zeylier sub no- 

 mine H. alnifoliae, a qua diversissima. 



Hermannia mucronulata Turcz. Gaule erecto ramoso, 

 apice velutino; foliis breviter petiolatis cuneato-oblongis, 

 obtusis cuspidato - mucronulatis integerrimis ; stipulisque 

 oblongo-ellipticis, foliis parum brevioribus, utrinque ve- 

 lutinis; pedunculis in axillis superioribus nascentibus ap- 

 proximatis 2 — 4 floris, ad originem pedicellorum bracteis 

 2 — 4 Hneari-setaceis instructis; calycibus inflatis. H. sal- 

 viaefolia E. et Z., fide speciminis in coll. Eckloniana ser- 

 vati non Linn. quae foliis obtusis et calycibus non in- 

 flatis distinguitur et suadente Pseslio a H. involucrata 

 Linn. non distinguitur. H. trifoliata Linn., fide speciminis 

 Drègeani, folia triplo minora et flores cogeslos lia b et. H. 

 velutina DC. et H. lavandulaefolia Linn., habitu ad no- 

 stram propriores, recedunt calycibus minoribus non infla- 

 tis et stipulis respectu foliorum brevioribus C. b. spei. 



Hermannia Zez/h. coll. n 117. Species singularis foliis 

 in caule parcissimis breviter petiolatis obovato - ellipticis 

 obtusis crenatis, utrinque stellatis , subtus incanis, race- 

 mis terminalibus, floribus distantibus. E. melioribus spe- 

 ciminibus sîabilienda. 



Hermannia trifurcata E. etZ. non Linn. suadente Pres- 

 lio, cum phrasi Candolleana magis congruit, quam spe- 

 cimina Koelbingiana n. 31, sed iconem Jacquinianam non 

 vidi, incertus sum quaenam est vera species Linnaei, 

 Cavanillesii et Jacquinii. 



Hermannia linifolia Linn.? Zeyli. Gap. n. 2004 atque 

 spécimen a Zeyhero sub H. filifolia Cav. missum, quod 



