322 



Hi Linnaeo, illi Fabricio adhaerent; multi eo demum 

 tënerunt, ut Ciceronis verba adhiberi possint baud in- 

 juste: «Tantum opinio praejudicata poterat, ut etiam si- 

 ne ratione valeret auctoritas.» 



Coneedendum est, difficile esse officiuui , noraen rei 

 naturali hucusque non nooiinatae imponere aptum ac bo- 

 num. Existit ing-ens numerus nominum, quorum repetilio 

 nullo modo fieri potest. Nova, ubi opus est, non semper 

 in promptu sunt. 



Quae a tbeoria postulai! tur, si re vera ad ipsas res na- 

 turales adhibenda sunt, non sine difficultate perfîci pos- 

 sunt. Nomina enim ad viros célèbres vel ad locos, ubi 

 mveniebantur res naturaies denomiuandae , sine dubio 

 commendanda ac probanda non sunt. Nibilominus non 

 omnia bujusmodi nomina e scientia deleri possunt. 



Linnaeus ipse, qui dixit: a ex idea nomen,» Vallisne- 

 riam, Loniceram, Knautiam, Gleditscbiam , Nicotianam 

 cet. invenil, quia in generica baud necessarium putavit, 

 quod in denominatione specifica poscit. 



«Mea nomina specifica, inquit, e descriplione extraxe- 

 re differentias; ex différentes selectissimum investigarunt 

 characterem essentialem, quo constant.» 



Si praeceptor magnus historiae naturalis in generum 

 denominatione res casu éventas (Viros doctos, locos, cet.) 

 admisit, discipulis nihil obslare visum est, quod nomina 

 specifica eodem modo (ingèrent. Ingens jam hujuscemodi 

 copia existit, quae scientiae naturali impedimento fieri 

 incipit, praesertim quia nomina maie ficta synonyma fa- 

 cillime excieant. 



