104 



tamen cura Dr. lapponica autt. , quae pilis et simplici- 

 bus et stellatis obtecta est, utique conjungenda esse vi- 

 detur. In universum autem longe maxima pars specie- 

 rum ad Chrysodrabarum et Leucodrabarum sectiones per- 

 tinenlium delenda et oblivioni tradenda est. 



105. Draba altaica Bunge Suppl. Fl. ait. (edit. in 8°) 

 p. 70. 220. — Walp. Repert. bot. syst. h p. 150. 



Forma 1, foîiorum pilis simplicibus ramosisque, sca- 

 pis puberulis, siliculis glabris. 



In montibus Dschillkaragai 20 Jun. (Ilor. et fruct. 

 mat.), Dsliabyk m. Julio (flor. et fruct.) et Alatau 28 

 Jun. — 25 Jul. (flor. et fruct.) reperta est. 



Forma 2, foliorum pilis simplicibus, scapis siliculis- 

 que glaberrimis. 



Crescit promiscue cum priore. 



Specimina Schrenkiana formae 1 prorsus congruunt 

 cuni illis, quae ab araiciss. Bunge in montibus altaicis 

 orientalibus lecta sub nomine Dr. altaicae accepi. For- 

 mae indicatae ambae a speciebus affinibus differunt flo- 

 ribus minimis (petaiis calycetn parum excedentibus — 

 Bunge). Dr. rupestris Ledeb. Icon. pl. Fl. ross. ait. illustr. 

 tab. 260 non nisi siliculis hispidis a Dr. altaica recedit 

 et a cl. Bunge jure meritoque cum hac conjungitur. E 

 contrario Dr. rupestris Fisch. et Mey. Ind. V. semin. 

 hort. Petr. p. 34 (Reichenb. Icon. Fl. germ. H. tab. XIV. 

 fig. 4245) plantam aliam sistit. Dr. altaica Fl. taimyr. 

 fortassis potius ad Dr. lacteam (Dr. lapponicam) spectat. 



106. Draba hirta L. — Reg. et Tilg. Flor. ajan. p. 49. 



Vat\ leiocarpa Reg. 1. c. p. 50. — Dr. hirta Ledeb. 

 Fl. ait. III. p. 76. 



