120 



immat.) et Nura 16 Jun. (flor. et fruct. immat.), nec non 

 in montibus Ivotschaku Koitasch 18 Maji (flor. et fruct. 

 immat), Aktau )2Maji (flor.) et Karkaraly Majo — 7 Jul. 

 (flor. et fruct. immat.) obviam facta est. 



111. Koch (1. c.) et Steven (Bull, de la Soc. des nat. 

 de M ose. 1856, II. p. 305) sequimur, qui Erys. Andrieiow- 

 skianum Bess. Erys. canescenti Roth. subjungunt. Mo- 

 nendum tamen, specimina Erys. Andr z et ow skiant omnia, 

 quae e variis Rossiae reg-ionibus possideo, aeque atque 

 a cl. Schrenk in Songoria lecta, periauthio basi big-ib- 

 bo instructa esse, ita ut potius ad Erys. rhaeticum Kocb, 

 quam ad Erys. conescens spectare videantur. Vix autem 

 est, quod Erys. rhaeticum Koch ab Erys. canescente Roth. 

 différât. Praeterea quoque Erys. exâllatum Andrz. pro 

 forma vegelissima Erys. canescentis, solo pingui Rossiae 

 australi-occidentalis procreato, habeo. 



Far. subruncinata Trautv. foliis radicalibus plerisque 

 profunde sinuato dentatis vel subruncinatis. — Erys. 

 crepidifolium Reichenb. Icon. Fl. germ. II. tab. 62. 

 fig. 4385. — Ledeb. Fl. ross. I. p. 192. 



Prope Semipalatinsk, in deserto arido ad fl. Irtysch si- 

 lo, 15 Maji (flor.) in conspectum venit. 



Inter specimina var. subintegerrimae prope Semipala- 

 tinsk lecta adest exemplar, cujus folia radicalia ex parte 

 subintegerrima, ex parte autem subruncinata, foliis Erys. 

 crepidifolii Reichenb. 1. c. prorsus similia, ita ut non 

 dubitem, quin Erys. crepidifolium ab Erys. canescente 

 spécifiée non différât. Non dijudicatum autem relinquo, 

 otrum Eris. crepidifolium Reichenb. Icon, crit. 1. tab. 

 VI. fig. 13 eandem plantam repraesentet nec ne. 



141. Erysimum divaricatum Czern. in Turcz. Animadv. 



