153 



lente obsolète puberulum. — Cl. Schrenk pelaîonim la- 

 niinam quadrifidam ejusque lobos latérales deotiformes 

 esse contendit, ipse auteni loborum lateraliuin dentifor- 

 mium ne vestigium quidem reperio. Ni fallor, SU. ani- 

 soloba ad SU. longiftoram Ehrh. prope accedit nec ab ea 

 differt nisi caule basi lignescente, suffruticoso et foliis 

 mullo angustioribus. 



216. Silène chlorantha Ehrh. — Ledeb. Fl. ross. ï. p. 

 319, 778. 



In montibus Agatsch-Koitasch 12 Jun. (flor. et fruct.) 

 et Ulutau m. Jul. (flor. et fruct.) observata est. 



217. Silène incurvifolia Kar. et Kir. in Bull, de la Soc. 

 des nat. de Mosc. 1841. III. p. 392. — Ledeb. Fl. 

 ross. I. p. 321. — SiL depressa Ledeb. Fl. ait. IL 

 p. 151 (non M. Bieb.). — Silène litigiosa Schrenk in 

 Bull. phys. math, de l'Açad. de St. Pétersb. IL p. 198 

 (anno 1843 proposita). 



Prope Ajagus 24 Maji (flor.), in montibus Alatau (flor.), 

 nec non in montibus Ulutau, in declivibus petrosis, iu- 

 ter saxa, 3 Jun. (flor. et fruct.) inventa est. 



Planta Schrenkiana 8 — 24 centim. alta, caudicis rami 

 lignosi modo abbreviata, modo elong-ati et inter saxa pro- 

 repentes; rami foliifero-floriferi erecti vel adscendentes; 

 folia 1 — 3 centim. longa, inferiora plerumque in axillis 

 fasciculifera; perianthium 2 — 2 T / 2 centim. longum; peta- 

 lorum unguis perianthium aequans vel paullum superans, 

 lamina perianthio triplo quadruplove brevior; g-enitalia, 

 ni fallor, semper magis minusve exserta; capsula basi 

 trilocularis, perianthium aequans vel demum paullum 



