501 



Forma adscendens: liumilior, çautliculi ramis anno- 

 tinis (caulibus) adscendentibus. 



Ad ripas fl. Ischim 19 — 21 Jun. (flor. et fruct. iuimat.) 

 • inventa est. 



Planta Schrenkiana variât caudiculo perennante vel 

 abbreviato vel elongato et leg*uminibus perianthio modo 

 sesqui modo duplo longioribus. In Aslrag. virgalo typico 

 Rossiae australi-occidentalis cauliculus perennans semper 

 abbreviatus, foliola plerumque numerosiora (ad 23) et 

 racemi longiores laxioresque. 



338. Astragalus macropus Bung-e. Beitr. zur Kenntn. 

 der Flor. der Stepp. p. 85. — Clans in Beitr. zur 

 Pflanz. Kunde des Russ. Reichs VIII . p. 91. — Aslrag. 

 subulalus uralensis Pal 1. Spec. Aslrag. tab. 20. C. — 

 Aslrag. virgatus d uralensis Dec. — Ledeb. Fl. ross. 

 I. p. 625. 



In desertis ad fl. Ischim 19 Jim. — Aug. (flor. et 

 fruct.) et ad fl. Karalal 13 Jun. (flor. et deflor.) inven- 

 tus est. 



Specimina Schrenkiana optime quadrant in iconem Pal- 

 lasianam supra indicatam. Legumina perianthio sesqui 

 vel plus dupio longiora, ob suturam carinalem canalicu- 

 latam subtrigona, aeque biiocularia atque in Aslrag. vir- 

 gato Pall. — Aslragali scopàrii exenipîaria authentiea iri 

 coliectione Schrenkiana mihi Iransmissa non cxstant, ideo- 

 que dijudicare nequeo ut ru m r.î ver a ab Aslrag. macro- 

 po différât necne. 



339. Astragalus médius Schrenk. in Bull, phys math, 

 de l'Acad. de St. Pétersb. II. p. 196. 



Prope Ajagus (flor.), prope custodiam Arkatskoi 18 

 Maji (flor.), in collibus rivulo Taldy adjacenlibus 28 



