393 



Ordo 88. Urticaceae. 

 GDLXI1Ï. Urtica. : 



1312. U. piMifera. Fl. t. c. II. n. 1900. In Tauria, 

 meridionali in plateis pagi Ursuf , nec milii alibi, 

 visa. 



1313. U. urens. FI. t. c. IL n. 1901. In ruderatis lune 

 inde. 



1314. U. dioica. FI. t. c. II. n. 1902. In ruderatis ,, 

 ad sepes. Tat. Kitscliitschan . 



CDLXIV. P a ri e t ari a. 



1315. P. erecta. P. officinalis. Fl. t. c. II. n. 1980. 

 Ad muros in oppido Bachtschisaraj. Marsch. a Bieb.; 

 mihi in Tauria non obvia. Illa quam in Iberiae * 

 prov. Kisicli legi et postea a Szovitsio e Somchetia 

 liabui foliis g-audet 3 — 4 pollicaribus , 1|" latis 

 acumine fere unciam longo; flores circa caulem 

 simplicem g-lomerati; baec forte P. erecta vera sed 

 speciminibus europaeis ad comparandum careo. 



1316. P. diffusa, P. judaica. Fl. t. c. II. n. 1981. In 

 rupium fïssuris bine inde, edam in sylvis umbrosissi- 

 mis. Specimina circa Inkerman et in valle Laspi 

 lecta caulem babent erectum , sed a rhenanis non 

 differunt. 



1317. P. lusitanien. Fl. t. c. IL n. 1982. In rupibus 

 inumbratis praesertim Tauriae meridionalis. Occurrit 

 pallida et omnino atroviridis pro loco natali. Radice 

 annua facile dignoscenda. 



■ 



