MORPHOLOGXA. 



, thalamium recipiens. Xn thalamio dis- 



viinus ascoSy cellulas suhverticales elongatas, 

 in Lichenibus perfeetioribus (obsoletiores vulgo) 

 cylindricas, clavatas &c., in inferioribus elliptico- 

 cylindricas — & sporidia, cellulas rotundas ascis 

 inclusas. Basis thalamii, vulgo e cellulis rotun- 

 dis sterilibus eontexta, a Cel. Eschweiler hypo- 

 fhecium dicitur. Occurrunt quoque in thalamio 

 celluke elongatas subtloccosre , ad perfectos ascos 

 iion evoiutae, quales s. d. paraphyses fungorum. 

 Minime enim partes fructiiicationis seraper justam 

 attingunt evolutionem ; prseter status infra sub a- 

 namorphosi notandos in disco nimis extenuato 

 tam asci ipsi deficiunt, quam steriles tantum & 

 vacui occurrunt. Ex altera parte asci quoque 

 passim intra se ascos, idque pra^cipue thalamio 

 non explanato nucleiformique; sed non nova in- 

 dividua speciei, qui sporidiorum finis, reprodu- 

 cunt 2). Excipulum vel thallo concolor est & 

 similare {exc. thallodes\ vel discolor & heteroge- 

 neum [exc. proprium). Subinde utrumque adest ; 

 at typice vix umquam neutrum 3). Thalamitim 

 apertum hoc vulgo marginat. Per aetatem famen 

 srepe supprimitur, passim a thallo ipso non dif- 



9) Plurimae in liis partibus observantur modificationes, 

 sed sine iconograpliica simnl expositione haud faciJe cla- 

 re explieandae; ceterum practicae Lichenologiae minus in- 

 serviunt. Praecipnae & classicae in hac parte sunt analy- 

 ses Eschweileri v. c. in Martii Lich. Bras. — Infu- 

 soria fructificatio Homonemearum interna organa per phi- 

 res gradus f;aepe repetit, id qtiod jam de Fungis exposi- 

 tuni est. 



3) Verrucae Pertusarice non rainus, quam eupulae Par- 

 meliarujri, excipula dicendae. Biatorce omnes, quantum 

 vidi, normaliter marginatae ; contrarium forsan exhibetur 

 e commutatione Parmeiiarum degeneruni v. c. JLecid. 

 cyrtelice Ach. — Eadern ratio Cladoniae. 



