Metamorphosis Lichenum, LXVII. 



test. Vidimus quidem eam a differentiis cli- 

 matis pendere, cum multCE late diffusce species 

 in definitis modo regionibus apothecia exserant. 

 ]N r exum horum cum luce divinamus, curn prcecipue 

 in pagina superiori s. luci obversa (ap. antica) , 

 rarissime in lobis terram spectantibus (ap. posti- 

 ca) 7) proveniant. Quo imperfectior Lichen, eo 

 profundius in genere oriuntur apothecia; mJCu? 

 Hciis, Kerrucariis &c. in matrice, etiam infra cru- 

 stam; in plurimis in strato cellulari; in optime 

 evolutis etiam in strato corticali. Offert hoc mo- 

 inentum saspe eximios characteres. — Quoad ne- 

 xum cum thallo variant immersa & superficialia 

 — s. innata, adnata, sessilia (\x\ arnbitu tota 

 libera) & elevata. Fulcrum apotheciorum vel 

 ab excipulo thallode formatum (podicellus, apo- 

 thecia podicellata) vel e proprio {stipes, ap. sti- 

 pitata). Alteruter terminus videtur superfluus, 

 sed differentia maxime essentialis. Cladoitiarum 

 podetia cum podiceilis comparantur, sed longe 

 insigniores sunt. — Forma typica est rotunda; 

 apothecia difforrnia raro normalia, qualia tarneii 

 oblonga, linearia, compositione passim ramosa 

 (ap. lirellceformia). Excipulum proprium clau- 

 sum dicitur perithecium ; cui vel ob diffeientiam 

 ab apotheciis in Trypethelio &c. proprium 110- 

 raen necessarium. Omisimus reliqua diversa no- 

 mina e levi quavis apotheciorum modificatione ; 

 addentes tantum urceolata dici apoth. valde ex- 

 cavata, ambitu constricto; scutelliformia conca- 

 viuscula, elevato-marginata ; peltwformia dilata- 



7) Forsan haec sernper atypica, suadente Cetr. cuculla- 

 ta. In specimine Peltigerce resupinatoe vidi apothecia 

 juniora marginalia, integra, scutelliformia, quae vero, ut 

 in Cetr. glauca subinde fit podicello dehiscente/ infera 

 evadunt. 



