Antimorphdsis Lichenwff. LXXI. 



ruis observatoribus eximie commonstrata sunt 2), 

 ut res ipsae (quo magis laetor quam prioritatis com- 

 mentum curo), a pluribus autonomis & passi- 

 vis observatoribus libere observatae, ab hospitibus 

 quibusdam in dubium frustra vocari videantur. 

 Primo attendamus anamorphoses hypothalli, hac- 

 tenus neglectas & prre ceteris fallaces, cum Li- 

 chenosam faciem prorsus exuant & Byssaceas 

 (hypothallus enim, per se consideratus, est plan- 

 ta Byssacea^) referant. Simpliciter locis siccis 

 & solis fervori infestis collabitur (unde ex hy- 

 pothalio nigro Byssus antiquitatis L.) ; locis ve- 

 ro humidis, ad tert am , saxa irrigua e. s. p. in 

 iioccos saepius caespititios, sed statura admodum va- 

 rios repuiluiant. Quorum originem, latas plagas 

 irriguas saspe licet occupantium, ab hypothallo 

 Lichenum in montibus Sueciae facile persequimur, 

 v. c. a Leciclea atrovirente, atroalba, milliaria, 

 Biatora uliginosa, Parmelia cinerea. XJt excre- 

 scentiae fortuitae apucl Lichenologos passim notan- 

 tur 3); apud Pbycologos, ni faliimur, inter Con- 



2) A W allrothio ingenioso & maxime prominente mo- 

 do, graviter& populariter a Meyero^ observationibus larga 

 jnanu a Bufoureo difFusis, quae in Historia Lichenum 

 plenius indicanda sunt. Nec negligamus prsevias obser- 

 vationes plurimorum Auctorum Lichenologiam ad hoc 

 maturitatis stadium ducentes. 



3) Saepe vero etiam alienis speciebus tribuuntur ; v. c. 

 "pulvinuli sparsi atri hispidi" Lecan. coarctatae Lich. 

 univ. p. 353 ad Lecideam quandam pertinent. Nam in 

 rupibus irriguis, quibus innascitur, vulgo adest ferrago 

 Lichenum mutiJorum. Vide Lich. Europ. p. 299. — 

 Sed Conferva incrustans, sub Lich. leucolepide Wahl. 

 FJor. Lapp. n. 781 memorata, hujus est hypothalli pro- 

 genies. — Rhizocarpon Ram, & Dec, exacte Byssocla- 

 dium referens, ut adnatum, spontaneitate nondum prae- 

 valente, ratio media est. De Racodio rupestri &c. con- 

 feratur p. XXXI. not. 9, 



