LXXIV. MORPHOLOGIA. 



margine tlialli, nunc e pagina stiperiori, nunc ex 

 inferiori proveniunt; has diversitates majoris pon- 

 deris sunt, quam eorum defectus aut prcesentia, 

 quod cyphellce testantur. Ad singularum specie- 

 rum historiam plenior expositio relegata est. — 

 Antecedentes thaili anamorphoses cum reliquis Al- 

 gis communes sunt; Lichenibus vero propriae vi- 

 dentur excrescentias corallinae, stipatae, subcylin- 

 dricae, passim ramulosre, quse itidem thallo cru- 

 staceo ad peculiare genns, Isiclium, elevatse 7), cui 

 vero "genet i" ne unus quidetn restat autonomus Li- 

 chen 8). Maxime licet personatus- his efflorescen- 

 tiis thallus crustaceus appareat, identicos status 

 thalli effigurati, v. c. isidiophoros Parm. saxatilis, 

 olivacece > Evernice furfurace.ee, a typicis lae- 

 vigatis genere separare neminj in mentem ye- 

 nit. At ha*c formatio Isidii non speciebus cete- 

 rum aftinibus, ne generibus quidem omnibus est 

 communis, ut simul e thalli & apotheciorum in- 

 dole pendens. Desideratur inter MycoLichenes > 

 PhycoLiclienes thallo segregato; in genere Parme- 

 liaceis & Endocarpeis priva est. In statu isidio- 

 phoro quoque vulgo desiderantur perfecta apo- 

 thecia ; sed passim adsunt in apice ramulorum 

 rudimenta, metamorphosi gonidiorum ut in Spi- 



7) Analogae sunt Phvlleriacece , piantarum perfectio- 

 rum proles. Notatu dignum iiias, ut Isidiis Lichenibus, 

 arboribus dicotyledoneis fere privas esse. Si attenditur 

 ad nexum gonidiorum & chiorophylii, tam Uredinea- 

 rum> quam Phylleriacearum rationes evidentiores pro~ 

 minent. 



8) Omnes Isidii species in ipso Jibro suae matri sub- 

 scripsimus. Ceterum variaa sunt Isidii formationes ; spu- 

 riae thalii pi oiificatione ortae, v. c. Isidium gonatodes, 

 oculatum, stalactiticum (in quo areolae ipsae cyiindrieo- 

 elongatae); thallus passim ramuiosus Lecid. milliarice. 

 In duabus hyperboreis Parmeliis thallus isidio-morphus 

 normalis status videtur. 



