LXXVL 



MORPHOLOGIA. 



qTiidem raodo plurimi Gymnocarpi mutantur va- 



rioque pro singuli generis diversa indoie i i). 

 HtEC anamorphosis ad typum pi imarium magis 

 spectat, sequens mere morphologica. 



b. Quamvis diversa a pi ascedentibus appareant 

 cephalodia s. apotbecia Parmeiiacearum monstro- 

 sa, thaiamio solo erumpente nec uiio excipuio tbal- 

 lode reiigante explanata, quare convexa & subim- 

 marginata, — iisdem valde affinia sunt, ut eegre 

 limitentur 12). Erant status Angiocarpi mon- 

 strositates Gymnocarporum in Angiocarporum e- 

 volutione retenti, sunt ceplialodia abortus Par- 

 meliarum, quibus priva, Lecidiuarum apothecia 

 imitan-tes 1 3^). Quo magis discus normaiiter ex- 

 tenuatus, eo magis cephalodia ab eodem habitu 

 recedunt, v. c. Usnece, Ramalince > Imbricaria* 



punctatam, sterilem ! vidi ; hanc in apotheciorum vicinia 

 saspius nigropunctatam. Haec puncta nigra pro apotheciis 

 abortivis habenda vel sola Parm. cinerece forma, quas 

 Lecan. mtdtipiinctata A. Lich. univ., luculenter demon- 

 strat. Sed occurrunt etiam puncta nigra aliae indolis, v. 

 gr. in Parm. erinaeea e fibrillis abortivis, e. s. p. 



11) Opegraphae juniores normaliter facile Verrucariam 

 referunt. erruc. byssacea Fi.zzGalicium abortivum. 

 Caliciis insuper competit alia degeneratio, excipulo di- 

 latato & inciso, cum Limboria non confundenda. 



12) Unicum exemplum sufficiat. Puncta Verrucarioi- 

 dea. nigra Parmel. saxatilis in ejiis prole, Lich. para- 

 sitico E. B. ? in cephalodia vulgo exseruntur & expli- 

 cantur. 



13) Lecidinis normalia sunt apothecia cephaloidea ; 

 ex allata Parmeliacearum anamorphosi praecipua oritui* 

 difficultas has, ceterum evidenter diversas, tribus acute 

 limitandi. Dicuntur igitur cephalodia Parmeliae simul 

 formce JBiatorince. Gephalodia in Usneis, Ramalinis 

 &c. re ipsa esse anamorphosin apotheciorum, nec thalii, 

 evidenter videre licet in Ranialina calicari) ceterum- 

 que serie contigua cum formis Biatorinis Parmeliarum, 

 de quarum nexu cum apotheciis nemo dubitat, cohaerenU 



