Mediuiii Lichenitml ILXXXIIL 



rum rariorum aut privarum fefellisse. Alpes ma- 

 ritimae praestant; Pyrenaei , individuorum copia 

 haud admodum pollentes, rariorum specierura hor- 

 tum quasi offerunt. — Venti , vi tam exsiccandi, 

 quam irrorandi, cum humiditate aeris ita con- 

 juncti sunt, ut haud separandi videantur, sed iu- 

 signis est convenientia inter regiones campestres 

 & alpium juga denuclata, ut hanc stationem se- 

 orsim consideremus. Ventus quoque mechanice 

 agit in crustarum faciem, inde tersam ac laeviga- 

 tam , & facile multas species arboreas, in terra 

 obvias, a sede sua originaria primitus divulsit. 



§. 36. Lucis momentum 5), ut ubique, sed 

 occultius, agens, minus perspicitur; ex eo vero 

 pendet omnis justa Lichenum explicatio, ut facile 

 videre licet, ubi nimis rarescit aut deficit. Ut 

 vero calorem intensiorem non omnes species fe- 

 runt, hinc regionibus polaribus privce, sic nec 

 lucem intensiorem species quasdam loca umbro- 

 sa semper quaerentes. Hic vero effectus non ut 

 caloris ad diversas zonas extenditur, nec ut humi- 

 ditatis ad diversas regiones, quare in Geogra- 

 phia Lichenum minus notabilis fit, & in variis 

 terris singularibus maxime rationibus pollet. Ejus 

 vim in colores alibi exposuimus. In genere for- 

 san dici posset citrinurn colorem esse tropicurn , 

 fuscwn montanum, ochroleucum alpinum. Magis 

 familiariter proponenda est suspicio, a prassenti- 

 bus vero subsidiis evidenter indicata (Xfr. C/a- 

 don. &c), seriem citrinam praecellere in Ameri- 

 ca, fuscam in Europa, ochroleucam in Asia quae 

 si vera, facile deduceretur ab Americae insigni 



5) Quid directe aeris raritas conferat ad mutandam 

 vegetationis Lichenosae faciem ad corolJaria quaedam col- 

 ligere nondurn licuit. Vidimus tarnen in summis aJpi- 

 fcus multas formas turgescentes, quasi inflatas e. s. p. 



