LXXXTO GEOGRAPHIA. 



Sunt primariae, licet incrustantes bene efformatas 

 sint. Ceterum quoad solum maxime notabilis est 

 differentia inter calcareum & graniticum , tam 

 terrestrium, quam saxicolarum; utrique plurimae 

 privae species.l. non nisi in altero accidentaliter 

 vagantes , inter quas praecipue notabiles sibi in- 

 vicem respondentes, ut faciie conjiceres differen- 

 tiam primitivam a solo pendere, v. c. Parmelia 

 badia & cervina y P. sordida & repanda , jP. 

 cinerea & calcarea , Kerrucaria nigrescens 

 umbrina. Saepe quoque ex eadem soli dilFeren- 

 tia insignes & fallaces oriuntur varietates. 



§. 39. Differentiae soli & matricis insuper tem- 

 perantur a diversis stationibus ; adhuc magis sae- 

 pe ipsius speciei facies. Matricem normalem plu- 

 rimae optime servant in statione rnontano-silva- 

 tica, maxime mutant in campestri. Parmelia sub- 

 fusch v. c. in agro Femsjonensi absolute cortico- 

 la, in Scania campestri frequentior in saxis & in 

 summis alpibus ad terram. Eadem ratio permul- 

 tarum specierum arborearum in maritimis saxico- 

 larum v. c. Parm. ciliaris , parellce y Evernice 

 prunastri ; haec, ut Ev. furfuracea , Usnea bar* 

 bata y Imbricarice &c. , in campis quoque areno- 

 sis vagatur. Plurimae formae saxicolarum 1. arbore- 

 arum muscicolae & terrestres, vulgo juga denu- 

 data alpium inhabitantes iu campis maxime per-* 

 flatis & siccis simul reperiuntur v. c. Parmelia 

 tartarea frigida , P. pallescens Upsaliensis y P. 

 scruposa bryophila, P. subfusca epibryon y P. 

 ferruginea Jungermannice , quarum tantum pri- 

 mam in pineto-montanis legi , idque ioco diver- 

 sissimo, nempe in paludibus turfosis profundis, 

 in his regionibus maxime campestribus. — Sed 

 ex altera parte saxicola Parmelia y quae inde no- 

 inen tulit, & plures similes in ligna frequenter 



