XCIL 



GEOGRAPHIA. 



§. 44- Ultimam demum alpinam regionem, 

 quae polos versus cum planitiebus aeq.ua tur s. hy~ 

 perborea, in Flora alpina saltim speciali subdivi- 

 sam vellem, quod cum hoc loco fieri nonpotuerit, 

 singulas potius alpes consideremus., Alpes Lap- 

 ponice individuorum, praecipue Ciadoniarum, nu- 

 mero ditissimae sunt, sed tam specierum absolu- 

 to, quam specierum privarum (exclusis nempe sep- 

 tentrionali - maritimis) , Helveticis & Pyrenaicis 

 inferiores, cum in his simui cumuletur vegetatio 

 Lichenosa regionis montanae, iu sesptentrione in- 

 fra alpes saepe desinente (v. c. Umbilicaria pu- 

 stulata>Evernia vulpina, Parmelia sordida &c.) 

 aliaeq.ue accedant formae australiores. Harum non- 

 nullae jam adsunt in alpibus austraiioribus Nor- 

 vegiae, v. c. Parmelia chrysoleuca, oreina, Leci- 

 dea armeniaca y conglomerata — - & in convalli- 

 bus Parmelia speciosa. Adhuc alpibus Scandi- 

 naviae privae restant Evernia divergens, Biatora 

 placophylla aliaeque recentius detectae. Siphu- 

 lam Ceratitem communem habent cum alpibus 

 XJralensibiiSy de quibus ceterum tanturn novimus 

 terram Evernia ochroleuca, Cetrariis y Cladoniis 

 &c. obtectam, unamque accepimus privam speei- 

 em, Everniam fertilem. De alpibus Britaunicis 

 specialiora mihi haud innotuerunt; convenire vi- 

 dentur cum Norvegiae maritimis. Specierum nu- 

 niero praecipue eminere videntur Pyrencei, nisi 

 oh eiegantissimas iude receptas collectiones fallor 

 roultaque priva. Defectu specierum maritima- 

 rum & occidentalium in alpibus centralibus Eu- 

 ropae, typo Helveticis, deprimi videtur numerus, 

 (sed accedunt aliae privae); etiam, ex JVahlen- 

 bergio, indi viduorum copia. Hoc respectu, eodem 

 Auctote, Carpathi magis pollent; quod vero ad 

 species attinet, hi infiini videntur. — Exstat ita- 



