C. HISTORIA, 



rerum naturalium materiei sumrnam normam es» 

 se naturam, formce vero proponendarum ratio- 

 nem 2). JNescimus igitur quo pacto in dubium 

 vocari possit in singularibus observandis unice em- 

 pirice, in hac methodo inventis ordinandis phi- 

 losophice potissimum esse progrediendum, In prin- 

 cipio, e quo ut rami e trunco scientia explicatur,. 

 suraraa sit necessitas, in singularibus natura du- 

 ce summa libertas, quatenus illud formam, hoc 

 materiem respicit; inversa est ratio conditoris sci- 

 entiae. Mysterium est, optime demonstrante Wah- 

 lenbergio (\n Suea V.), discere, quousque natu- 

 ram sequi possimus, quandoque ars subveniat* 

 Species unice & proxirnae sectiones ex maxima 

 parte sunt naturae, in sectionibus superioribus ars 

 jam subvenit, in Sjstemate praepollet, non vero, 

 interprete Bacone, aranearum sed apium 3). Quas 

 in specie ad constructionem Lichenologiae spectant, 

 a supra jam expositis facile deducuntur, v. ' c. 

 thallum pnecipue in speciebus distinguendis, cau- 

 te & occulte in generibus, neutiquam in Syste- 



2) Logica ad scientiarnm materiera inveniendam inu- 

 tilis, in inventis ordinandis primaria. Hac simplicissi- 

 ma restituta veritate novus ex Linnaeo nascebatur ordo. 

 Systema & quaecumque disciplina a regulis logicis, h. e. 

 perceptionis humanae, aberrans nulJo modo rite constru- 

 cta esse potest. 



3) Benevolos iJlos nisus naturam 1. artem unice am- 

 plectendi frustraneos esse faciJe demonstratur. Ob har- 

 moniam vero naturae ad se invicem properant ; neutra 

 tolJenda, conjunctae vaJent. Scientia sine principiis con- 

 strui nequit ; oppositum si quis corrtenderet, ipse sequi- 

 tur tamen occuJta, ipsi non clara, hinc facile vaga. JVa- 

 tura, constantia & ratione prosequenda, est varium & 

 mutabiJe, Penelopes instar continue texens & retexens ; 

 procos suos creduJos ambigua deludit spe donec ratio ex- 

 pergefacta, Minervae instar cachinantes principes UJyssi 

 tradit. 



) 



