Constitutio Lichenum. CL 



mate esse consulendum e. s. p. Externa facies 

 inter Lichenes fallacissima est. Anamorphoses 

 ejusdem generis & speciei magis dissimiles sunt, 

 quam normales species & genera. 



§. 5o. Utrum species sint constantes natu- 

 rae quantitates, an vagae & confluentes, hoc loco 

 non exponendum; illam sententiam nos profite- 

 mur 4)« Inde sequitur dilatatio notionis speciei, 

 inter Lichenes saltim. Formae typo familiae re- 

 pugnantes species veras non sistunt. E statibus 

 typicis hae optime determinantur. Non characteres 

 tantum, sed tota historia respicienda. (Cfr. §. 

 48.) Characteres non efficiunt species, sed ad 

 ignotas determindas sunt adminicula. Quo mi- 

 nutiosius characteres acuuntur, eo magis non ra- 

 ro a natura aberratur. /Eque facilis error in ni- 

 rnia contrahendo, quam distinguendo 5). Malo 

 insignem evidentem statum distinguere, quam e- 

 um cum alia specie confundere. In insigni for- 

 marum grego passim juvat series quasdam constan- 

 tiores & historia discrepantes ut diverticula di- 

 stinguere & novo examini commendare. Re ple- 

 ne explorata veritati debita tribuentur. Caute ex 

 analogia concludendum. Non idem ubique cha- 



4) Indicia contrarii judicii e Lichenologia petita a pri- 

 sca laxa specierum limitatione pendent. At concedendum 

 transitus observari inter species vere distinctas, sed pen- 

 det vel ex harum thallo concrescente, quasi hybriditaie, 

 (Cfr. p. 292) vel ex apotheciis in peregrino thallo ortis 

 (S« 24) vel e formis tam mutilis ut verus character non 

 promineat. Hos dicimus transitus indirectos ; directos 

 vero quibus altera forma in alteram explicatur. Fallun- 

 ttir, qui non e statu normali, sed e formis transitoriis 

 species dijudicant. 



5) Ultimus locus in utroque latere ambiguus honos. 

 Puerile est novis tantum speciebus, senile harum redu- 

 ctione tantum gaudere. Qui alterutrum, nec passive tan- 

 tum veritatem, quaerunt, necesse labantur in excessum. 



