Colores LicTienum. 



CVIL 



liigrescentem), sed tinctura accedente lutescente 

 in quatuor bene limitatas abit series: e laete vi- 

 ridi -glaucam — e flavoviridi ochroleucam — ■ e 

 saturate viridi fuscam L olivaceam — e luteo- 

 viridi citrinam 3). Quanti practici usus, videas 

 in Lich. Europ. p. i — 5. Plures, apud nos sal- 

 tim, non invenimus colores normales, nec horum 

 caussas, ut omnium differentiarum primitivarum , 

 a nisu naturae ultimo pendentium, inquirimus, re- 

 liquorum vero aberrantium indicabiraus. Color 

 thalamii, e nexu forsan cum erythrino, typicus 

 est ruber, sed per gradus haud palpabiles cum 

 majori induratione in rufum, fuscescentem & ni- 

 grescentem 4)> oxydationis processu deustum, abit. 

 Exstant quidem exceptiones tam norjuales, ut 

 characteres distinctivos offerant, sed haud diflicile 

 ad typum reducuntur 5). Color vero thalli evi- 

 denter disci temperat, praecipue ubi hic extenua- 



3) Facile crederes arctiorem intercedere nexum inter se- 

 ries duas Jutescentes & non lutescentes; aliud vero suadet 

 specierum affinitas. Cfr. v. c. JLecideas. In Lichenophy- 

 lacio nostro iarvae insectorum per Lichenes fuscos Sc ci- 

 trinos, nec reliquos, avide pascunt. 



4) Hanc seriem eadem species, idem individuum saepe 

 percurrunt, v. c. Parmel. suhfusca, paria, Biatora de- 

 Colorans, vernalis. JParm. sordidce discus primitus & 

 Parm r cinerece locis irriguis rubescens. Cladonice coc- 

 ciferce vegetae* exsiccatae apothecia rubiginoso-atra offe- 

 runt. Etiam maxime deustae Lecideae discum rufum sae- 

 pe monstrant v. c. Lecid. alboccendescens — L. san- 

 guinaria, sabuletorum, enteroleuca — immo maxime 

 carbonacea L. contigua. 



5) Color disci expaJiens vel ex ipso disco nimis extenu- 

 ato, saepe steriJi, oritur ut in TJsnea, Ramalina, vel e 

 statione humidiori &c. pendet v. c. Biat. vernalis. Sed 

 Ramalinoe apud nos, Usnea in America frequenter disco 

 rubello occurrunt, quo coJore simul imbuta cepkalodia. 

 INfiger color in generibus fungis proximis dominatur, ru- 

 ber in Lichenibus centralibus. 



