Colores Lichenum. 



CIX. 



formae leguntur. Color albus ex omni serie ori- 

 tur, sed normalem numquam inveni. Cfr. §. sq. 

 Series glauca tamen magis candicat, fusca iii 

 griseum vergit, ochroleuca albescit. Qccurrunt 

 quoque formae lutescentes, potius in ochraceum 

 quam virescentem vergen tes Lichenum glaucorum 

 v. c. Parm. subfuscce, frustulosce, quae vero de- 

 liquescentes in lepram albam abeunt 7). E va- 

 rio lucis stimulo thallus tam expallet, quam sa~ 

 turatur, sed hoc sub certa lege comprehendere 

 non licuit; aliae species v. c. Parm. chrysophthaU 

 ma y chlorophana in luce expallent, in qua P.pa» 

 rietina & murorum intensius coloratae evadunt. 

 Multee quidem in tropicis eximiis nitent colori- 

 bus; aliae vero quo hiagis occultis & frigidis lo- 

 cis occurrunt, eo intensius coloratae, v. c. Riato- 

 ra lucida, Parmelia chlorophana, Lecid. Wah- 

 lenbergii, Calicium corynellum, ut calori & luci 

 unice haud tiibuendum sit. Singulae seriei varia- 

 tionis cyclus ex usu optime addiscitur; in genere 

 glaucce pallide viridis, glaucus, coerulescens, stan- 

 neus, albus ; fuscce saturate viridis, olivaceus, ci- 

 nereus, griseo-fuscus, badius; ochroleucce flavovi- 

 rens, ochroleucus, albescens; citrince viridi-lute- 

 us, aurantius, miniatus. 



§. 56. Magis adhuc fallaces colores prorsus 

 peregrini, quibus multa individua tota imbuta & 



7) Cum color thalli nativus in Parraeliis persotiatus 

 sit, normalis tamen vulgo in excipulo thallode prodit. 

 Cfr. Parm. physodem saxatilem /3., badiam <?., ple- 

 rasque citrinas. In hac serie color typicus tam fiigax est, 

 ut non nisi rarissime observetur v. c. in Parm. ferru- 

 ginea, Evernia villosa, quare e disci tutius dignoscitur. 

 HypothalJum in colorem thalli agere perevidens est ; ab 

 ilJo vulgo pendet niger. Parm. physodes ft, P. stygia 

 /?, &c. totae passim nigrescentes, pagina superiori exclu- 

 sa, monstrant tantum thaliinam. 



1 



