15 



Lichenes Europaei. 



Conspurcavit magis- Botanicen varietatum introductio quan* 

 alia res ulja, ut nisi brevi medela, actum fuisset de scientia; 

 JLinne* 



Ord. I. GYMNOCARPI. 



Apothecia aperta, discifera. Lamina prolige- 

 ra explanata, excipulo thallode aut proprio recep- 

 ta, normaliter persistens ascigera, subinde primi- 

 tus pulveraceo-collapsa (numquam deliquescens). 



Duo ista genera Caliciea, disco primitus pulveraceo- 

 collapso ordine facile separes, dispositionis fundamento a 

 disci indole sumto, unde hic ordo in Hymenothalamos 

 & Coniothalamos dissolvitur* Praesentis vero operis sco- 

 po convenientius visum est haud separare ; cum ±) Conio- 

 thalami paucas tantum offerant autonomas formas, qua- 

 re pro singulari aberratione facile habeantur; 2) verissi- 

 mi Hymenothalami plures offerant status abnormes, dis- 

 co pulveraceo collapso, a Coniothalamis charactere non se- 

 parandos ; 3) eadem differentia redeat in Sphaerophoro se- 

 quentis ordinis, cum Galicieis tribu haud conjungendo, 

 ni mere artificialem dispositionem construere velimus; 

 nam Sphcerophorece cum Endocarpeis ; Caliciece vero 

 cum Lecidinis & Graphideis afFinitate naturali nectun- 

 tur ; 4) discus persistens etiam in Coniothalamis observa- 

 tus sit, immo asci tam in Caliciis quibusdam, quam in 

 Sphaerophoro, ut horum defectus inter Lichenes charac- 

 ter atypicus sit, & e dissolutione sub ipsa evolutione ex- 

 plicari possit. Nam asci, licet plus minus evoluti vari- 

 ent, numquam deficiunt nisi disco pulveraceo-coilapso ; 

 at cum discus pulveraceus abnormis est ; in statu normali 

 semper adsunt asci. 



Trib. I. PARMELIACEiE. 



S. genus superius LICHEN. ~Walenb. 



CHAR. Apothecia thallo contigua, subrotun- 

 da, e concavo explanata, scutelliformia, raro pel- 

 tata. Discus subceraceus, persistens, excipulo thal- 

 lode marginatus. 



I. Haec Lichenum tribus vastissima & centralis uni- 

 cam & thallo & apotheciis contiguam seriem efficit, ut 

 pro unico genere superiori (Syst. Orb. Veg. 1. p. 277) 

 haberi posset & ex systematicis principiis fere deberet. 



