ROCCELLA. 



33 



cens, quasi e coiumuni crusta orta. Thalli figura varia, 

 sed ob rigiditatem & crassitiem, fere Roccellae, foliace- 

 am faciem ^vix assumit ; nunc teres, nunc compressa ; de- 

 mum scabrosa. Sapor amarus. Materia tinctoria praestat. 



IV. ROCCELLA. 



Roccella. Veterum. — - Decand. - Ach. - Eschw. 

 CHAR. Apothecia orbiculata, scutelliformia, 

 lateralia , a tliallo marginata. Discus primitus a- 

 pertus, strato carbonaceo impositus. Thallus pri- 

 tnitus erectus, demum pendulus, cartilagineo-co- 

 riaceus, fere calcareus, intus stuppeus. JDiscus 

 nigrescens 9 plus minus ccesio-pruinosus. 



Et hoc subgenus typice Everniae degeneratio, sed ha- 

 bitu & characteribus facile distinctum. Stratum carbo- 

 naceum abnorme censent Cell. Meyer & JVallroth, m 

 utraque vero specie frequentissime obvium indeque, meo 

 sensu, normale dicitur. Speciem utramque cum Waliro- 

 thio conjungere diu in animo fuit , at dissuadent auto- 

 ptae, & hinc , ex huius opusculi ratione , neglecta omoi 

 theoretica speculatione , experientiac tantum fidendi, Dil- 

 lenium, Linnaeum &c. distinguentes sequi debui. 



iq. ROCCELLA tinctoria, thallo coriaceo tereti 

 undique similari subfilifbrmi glauco, apotheciis 

 subinnatis sparsis, disco convexo nigricante, 

 marghie evanescente. Ach. Lich. univ. p. /\3g. 

 Plulen. Alm. t 205./ 6. JDilL Musc. t. 17, /. 39- 



Lich. Roccella. Linn. et Auct. — Engl. JBot. t. 2ii* 



Parmelia. Ach. meih. 



In rupibus maris mediterranei, praecipue Ar- 

 chipelagi , sequenti rarior & magis australis ; ex- 

 tra Europam vulgatior. 



Adulta longissima, pendula, parce ramosa. Apothe- 

 cia juniora pruinosa, sed adulta subnuda. 



20. ROCCELLA fuciformis , thallo cartilagineo- 

 coriaceo compresso dichotome laciniato glauco, 

 apotheciis marginalibus sessilibus, disco planiu- 

 sculo caesio-pruinoso , margine subpersistente. 

 Ach. Lich. univ. p. /\/\o. 



•■ 3 



