PARMELIA. 



Hanc cum vulgari confluefe non vidimus, sed ad eandem 

 speciem pertinere minime dubitamus. 



Obs. Parmelia diversicolor Syn. p. 2/0, e Kamtskatha , media 

 inter priorem, snquentem et P. eleg antem , etiam ex alpibus borea- 

 libus, in quibus terrestris, nobis allata est / verum illius historia kaud 

 tam pluna, ut inserere potuerim. Homonyma stirps e novo orbe (P. fi- 

 brosa Syst. O r b. Veg.) ab omnibus allatis divcrsa est et ad sequen» 

 tem tribum pertinet. 



68. PARxMELIA chrysophthalma, thallo subfolia- 

 ceo cartilagineo-membranaceo lacero-ramoso e 

 vitellino albicante, subtus albido ad marginem 

 fibrilloso, laciniis multifidis, apotheciorum di- 

 sco aurantiaco. Ach. meth. p. 267. 



a. thailo foliaceo depresso imbricato, apotheciorum 

 margine integerrimo. P. eontortuplicata Ach. syn. 

 P- 210. 



b. thallo foliaceo depresso subadscendente, apothecio- 

 rum margine nudo aut ciliato. Mich. gen. t. 26. f» 

 4. DilL Musc. t. 13- 17. Lich. chrysophthalmus. 

 Linn. Wulf. in Jacq. Coll. t. t 4. /. 3- Engl. 

 Bot. t. 1088. Platisma armatum (apoth. ciliatis) & 

 denudatum {apoth. nudis) Hoffrn. Pl. Lich. t. 36* 

 f . 4; 31- f* 1. Lobaria denud. Ejusd. Germ. Phy<- 

 scia chrysophthalma. Dec. Borrera Ach. 



Exs. Moug. et Nestl. n. 455- 



c. thallo subimbricato adscendente, Jaciniis angustissi- 

 mis, apotheciorum margine nudo. Physcia exilis 

 Mich. Borrera. Ac/u 



Ad truncos & ramos arborum in Europa au- 

 strali & occidentali. Vidi ex Italia , Hispania t 

 Gallia, Helvetia, Anglia. 



Fausto casu a Cel. Schleieher accepi ramum Pruni 

 spinosce, in quo omnium formarum transitum evidentem 

 observare contigit. In evolutionis serie priori analoga 

 (ob substaritiam magis cartilagineam pulverulenta non le- 

 cta est), quod jam de prioris f. & hujus b. observavit 

 Cel. Flotow J sed orrmino speciern efficit distinctam: thal- 

 lo subcartilagineo, magis lacero-ramoso , colore in sole 

 expallente (quo situ prior intensior subvitellina), laciniis 

 prope marginem tantum fibrillosis, disco tenuiori, diver- 

 saque geographica distributione, in speciebus stabiliendis 

 vix satis commendanda. — Forma primaria minus nota- 

 ta videtur ob habitum trivialem ; e descriptione Imbric. 



