PARMELIA. 



93 



phycarpea P. brunnece , quare in hoc statu vulgo jun- 

 guntur. Discus planus, ut prioris firmior, margoque si- 

 ve thallodes sive propius persistens. — Specierum, cete- 

 rum diversissimarum , sed simili hypothallo gaudentium, 

 infimae proles pro more aegre discernuntur , v. c. Parm. 

 rubiginosce, badice, Biat. uliginosce &c, sed ex ejusmo- 

 di transitibus indirectis nullas conjungendas censeo. 



84- PARMELIA brunnea, thalli squamulis mem- 

 branaceis tenuissime dissectis livido-cinereis , 

 mox in massam granulosam conglobatis, hypo- 

 thallo nigro, apotheciis immersis, disco plano 

 testaceo-rufo, margine incurvo persistente. Ach. 

 meth. p. 186. 



a. <& b. Pezizoides , apotheciis e thallo oriundis & 

 marginatis - simplicibus - 1. symphycarpeis. Lich. 

 Pezizoides. TVeber - Dichs. Crypt. ±. t.%f. 4. Sturm. 

 Deutsch* II. Heft. 3« Psora pezizoides Drun- 

 nea TJoffm. Germ. Ps. nebulosa. Ejusd. Pl. Licli. 

 tm 40. /• 1» Lich. brunneus. Swartz et Auct. Le- 

 can. brunnea. <x. Ach. Lich. univ. — Fl. Dan. t. 

 1718, f* 2« Leeid. microph. y. Schaer. (Lich. mul- 

 tifl. Ehrh. ex spec. auth. E. Meyer). 

 Exs. Lich. Suec. n. 256. Schrad. Crypt. n. 155. Schaer. 



Helv. n. 160. Moug. et Nestl. n 639- 

 c. Biatoroides, apotheciis ex hypothallo oriundis, ur- 

 ceolatis, lacteo-flavescentibus. 

 Ad terrara supra muscos, rupes irriguas, lig- 

 na putrida, Europae totius. 



Primus acutiss. Schaerer summam hujus cum prio- 

 ri observavit affinitatem ; in his vero terris in analoga 

 evolutionis serie constanter distincta manet. Margo con- 

 stanter incurvus non accidentalis est ; etiam in forma 

 Biatoroidea margo proprius incurvus est, unde apothecia 

 urceolata facie "Lecid. pineti" Ach. Haec vero forma ra- 

 ro ab a. discreta occurrit, sed ad cortices ad terram pro- 

 stratos hypothallus (in hac semper late efFusus & indeter- 

 minatus, ad terram verb cum ea contextus & obsoletus) 

 in medio profert apothecia formae a. aut b. , in ambitu 

 vero deficiente thallo c. , ut dubium non sit eas prorsus 

 identicas esse. Discus hujus latior fit & laetius colora- 

 tus, in his terris saltim vegetus primo flavicans mox te- 

 slaceo-rufus , nec nisi mortificatus & putrescens fusco- 



