PARMELIA. 



97 



*lq effuso nigro areolato-adpressis, apothec. disco 



mox convexo rufofusco , intus nigro , marginem 

 thallodem integerrimuni ohliterante. — Ach. 

 syn. p. i56 Lecan. 



Supra muscos in Alpibus Helveticis. SchleU 

 cher ! Schaerer ! 



Minime ad species crustaceas referri potest ; squa- 

 mula? omnino afflnium, hypothallo tantum magis adpres- 

 soe; & cum hic character ex unica forraa petitus, forsan 

 non constans. A priori, cui valde aifiius, potissimum dif- 

 fei t apotheciis minutis, minus elevatis, disco mox hemi- 

 sphserico, demum nigricante, interiori strato ferme nigro. 

 Margine thallode evanido 1. ad basin tantum persistente 

 iminarginata sunt ; sed exstant alia ex hypothallo orta 

 margine quasi proprio instructa. 



89. PARMELIA paleacea, thalli squamulis mem- 

 hranaceis imbricatis flexuosis rotundato-incisis 

 cervino-fuscis, apotheciis adpressis extus villo- 

 sis, disco plano fusco-atro, margine thallode 

 paleaceo-ciliato. 



Leean. ciliata. Herb. Ach. — at diversiss. a P. citfA 



ari n. 70 & paleaceag nomen potius meretur. 



Supra muscos in Dania ! Hornemann ex A- 

 char. (Xocus specialior mihi haud innotuit.) 



Speciem singularem & Stictas illustrantem omittere 

 nolui, licet specimea mihi desideretur. Quoad squamu- 

 larum irregulariter rotundato-incisarum crenatarum for- 

 mam & hypothallum vix conspicuum cum sequentibus, 

 quoadcolorem vero,magis essentialem, prioribus convenit. 

 Apothecia valde singularia, extus thallo discoloria & vil- 

 losa, omnino ut in Stictis variis exoticis, (nec tantum va- 

 ge fibrillosa, ut in Physciis quibusdam v. c. P. Jibrosa, 

 P. obscura. /?.); margine cincta thallode crenulato-radi- 

 ato, mox paleaceo ciliato. Hinc excipulum P. niuscico- 

 las potius cum Stictarum decorticatum , quam Bialora- 

 rum ? comparem. Discus nudus, P. muscicolce in statu 

 partneliaceo similis. 

 **** Citrince. Thallus luteus aut Isete viridis. Discus 



tenuis subfulvus, strato gonirno impositus. (P. aurea 



&fulgens cfr. n. 116, 117). 



7 



