PARMELtlL 



10? 



frequentius .observantur nucleoli , Endocarpi fructus re- 

 ferenles. — Adest analogia evidens cum prole centrali 

 (concolori) Parm: gelidce. — Primus hnjus speciei de- 

 terrainator est iJlustr. Dufour (P. Endocarpoidem pro- 

 prie dicens) sed duabus speciebus meritissime Scliaere-^ 

 ro dicatis, utriusque nomen supprimere ingratum vide- 

 retur. 



102. PARMELIA Montagnei , thallo crustaceo- 

 cartilagineo rugoso-verrucoso olivaceo, ambitu 

 radioso-plic^to, apotheciis sessilibu^ disco pla- 

 110 nudo fusco-nigro sequante marginem thallo- 

 dem integerrimum. 



Ad saxa in insulis Stoechadibus. Cel. Montag* 

 ne primus detexil & communicavit. 



Species nobilissima, tribus typus olivaceus , medium 

 locum tenens inter Parmel. olivaceam & badiam, licet 

 ejusmodi comparationes ex recepta videndi ratione para- 

 doxae videantur. Thallus crustoso-stuppeus , saxo aJna- 

 tus ? crassiuscuius, suborbicularis, Jatitudinis indetermina- 

 tae, ex maxima parte rugoso-verrucosus y sed in ambitu 

 plicato-radiatus & Jobatus, glaber, nudus, coJorem 

 servans olivaceum , siccum tantum magis fuscescentem. 

 Apothecia sessiJia, haud immersa, crassa, disco plano o- 

 paco ferme nigro , intus albo. 



103. PARMELIA balanina, thallo steliato crusto- 

 so-adnato castaneo-fusco, laciniis pJanis concre- 

 tis, ambitus radiatis liberis, apotheciis planis 

 nudis atris intus fuscis, niargine demum con- 

 colorL 



In saxis Alpium Helveticarumj ut videtur 

 rarissima. Schleicher ! 



Primo obtutu Lecideam prorsus refert , ut ad hoc 

 genus olim apotheciorum structura haud observata retu- 

 lerim. Margo| vero horum nigrescens per thallodis me- 

 tamorphosin oritur. Thallus quoque evidenter ad hanc 

 viciniam trahit, licet vix alia adsit, cum cjua compare- 

 tur. Thallus crustaceae indolis, sed P.ccesice instar stel- 

 latus ; laciniis contiguis, in centro plus minus concretis, 

 in ambitu vero discretis multifidis apice dilatatis radi- 

 ans; ceterum arcte adglutinatus, glaberrimus. Color P. 

 aquilae,. sed obscurior, subumbrinus, nitidulus, intus lute- ' 



