PARMELIA. 



117 



Hsec varietas re ipsa cst status typicus «peeiei, quam- 

 quam vulgatissimam ut primariam admisimus. Transi- 

 ttun ad vtilgarem jam innuit Lich. flavescens Su>., quem 

 etiam hujus statum forrna var. §. facile diceres; eviden- 

 tissimum vidi transitum tam in Pyrenaicis, .quarn Belgi- 

 cis speciminibtis. \ 



d\ chlorina, thallo pallido flavo-viridi nudo opa- 

 co, apotheciis majoribus convexis immarginatis 

 pruinosis pallidis. 



Lundae in muris umbrosissimis. 

 E charactere sane sequentem crederes , at filia reve- 

 ra loci maxime umbrosi & humidi — at singulare eam 

 cum Jaetissima P. mur. a. f. rnixtam crescere. 

 £ . lacteo-lutea, thallo orbiculari, Lnevigato, obsole- 

 te effigurato, lacteo, apotheciis totis luteolis. 

 In calce candido Europae australis — Galliae 

 prope Ageil. Dufour. ! 



Pauci forsan in hac Parmeliam , paucissimi P. mu- 

 rortim divinabunt (Achario Lecid. luteoalba !) ; " Lecid. 

 Lalavei" enim , colore apotheciorum excepto , simillima; 

 diversa tamen certissime est. Crtista htijus non, ut sub- 

 inde in a 9 casu dealbata, sed jam primitus alba, tenu- 

 issima, quales stattis pltirimi Lichenes in calce ex acido 

 carbonico proferunt. 



ii 5. PARMELIA chlorophana, thallo crustaceo 

 adnato areolato-verrucoso nudo Qa. nitide sul- 

 phureo), ambitu radioso, subtus albo , apothe- 

 ciis sessiiibus, margine thallode tumido sube- 

 vanescente, disco nudo pallido. W ahL in Ach. 



Suppl. p. 44- r 

 Lich. chlorophanus. Wahl. Lapp. p. 416- t. 28./. 



2. Lecan. Ach. Lich. univ. p. 436- Lich. electrinus, 



Ramond. Squamaria electrina. Dec. fr. 2- jP« 374* 

 b. oxytona apothecior. disco rubro , margine crenato. 



(Symphycarpea ?) Lecan. oxytona. Ach. L c. Placod. 



Dec. fr. 6. p. 185. 



Ad latera rupium granitoidearum & quart- 

 zosarum per alpes altiores centrales Europae fere 

 totius: Lapponiae Wahlenb.l Norvegiae Blyttl Su- 

 detorum Herb. ^cA.-Helvetiae Schaerer! Sabau- 



