PARMELIA. m 



Species distinctissima , nisi status Parmeliaceus JEn- 

 docarpi pusilli Hedw., a quo tamen etiam thallo diver- 

 sa. Thalli squamulae densissime imbricatae, in pulvinu- 

 Jos complicatae, centro bullatae, paucae libere adscendentes, 

 in ambitu vero magis discretae, adpressae , lobato-lacinia- 

 tae. Color humectatus viridi-olivaceus ; siccus olivaceo- 

 fuscus, in ambitu vero cervino-pallidus & lutescens. A- 

 pothecia nullum supra thallum elevatum excipulum pro- 

 ferunt ; disci plurimi, conferti, ipsis squamulis immersi , 

 eoncavi, nudi, humectati laete rufi,*sicci vero fusco-nigri ; 

 primo punctiformes , ostiola Endocarpi mentientes. Ve- 

 ram esse Parmeliam nulium dubium est; similia apo- 

 thecia in subsequente tribu. Vegetatione diversissima, 

 thallo tenuiori, fere Psoromae, & toto habitu a priori sem- 

 per distincta rnanet. — Lecid. plicata Clement. — Ach. 

 syn. p. 29 huic affinis est, ut pro ejusdem statu vetustis- 

 simo haberem, nisi nil ex hypothesi conjungere legis in- 

 star mihi propositum esset. 

 *** Ochroleuca. 



127, PARMELIA nimbosa , tlialli squamulis cen- 

 tro crustaceo-coalitis glaucopruinosis, ambitus 

 squamuloso-lobatis iuteo-virescentibus , apothe- 

 ciis innatis, disco submarginato nigricante, mar- 

 gine thaliode tumido integro. 



Ad terram alpinm sumraarum Dovrensium 



Norvegise v. gr. in Drivdaien infra Kongsvold 



Blyttl 



Species a ceteris remota; at inter priores & sequen- 

 tes medium locum optime tuetur; colore thalloque de- 

 mum pruinoso etiam P. pulveruLentarn in memoriam re- 

 vocans. Thallus terrae arcte adnatus , unde hypothallus 

 parura evidens, primo obtutu uniformis apparet , sed re- 

 vera e squamulis foliaceis concretus , in ambitu eviden- 

 tibus ; vidi quoque specimina tota squamulosa eaque sem- 

 per nuda. Golor vegeti & humidi Lichenis luteo-vire- 

 scens ; siccus sordide s. fuscescenti-luteus, in medio dense 

 glauco-pruinosus , quae verd pruina in humectato evane- 

 scit, & cum apotheciis prorumpentibus connexa videtur, 

 nain in horum vicinia copiosissima est , in eorum margi- 

 ne accumulata; in sterilibus & junioribus deest. Apo- 

 thecia in crusta fere detrusa ; margine thallode ttiraido, 

 subintegro, parum supra crusfcam elevato; disco p/ano, 



9 



