PARMELIA. 



m 



/?• Parella, crnsta amylaceo-tartarea lactea, disco 



demum rimoso verrucosove. 



iDUL musc. t. 18. /. 10. Lich. PareUmr Linn. Mant. 

 Engl. Bot. t. 727. FL Dan. t. 1946- /. 1. Patella- 

 ria. Hoffm. PL Liclu t. 12. / 5. ParmeJ. dein Le- 

 can. Ach. 



Exs. Lich, Suec. n. ±3J. Ehrh. Phyt. n. 100- 



Ad muros, rupes veatosas juxta maris & la- 

 cuum majorum litora. 



Tam crustae color & substantia , qriam praecipue a- 

 pothecia (magis detrusa) degenerata testantur hanc for- 

 mam non esse primariam , nec perinde esse , utrum haec 

 an prior pro ty pica habeatur. Hujus status sterilis sore- 

 diiferus, observante quoque Wallrothio, optiirium Lichen. 

 lacteum s. V ariolariam lacteam efficit, sed sub ejusmo- 

 di nominibns diversa semper latent. 



i3o. PARMELIA tartarea , crusta tartarea gra- 

 nulato-congiomerata glaucescente , hypothallo 

 verniceo pallido, apoth. adnatis, disco plano ru- 

 guloso pallido testaceo, margine thallode inflexo 

 integro. Ach. meth. p. i65. 



Dill. musc. t. 18. / 13« Lich. tartareus. Linn. — 



Engl. Bot. t. 156. Sv. Bot. t. 77. Lecan. Ach. Lich. 



univ. p- ±72' Patellaria. Deca/id. Verrucar. Iloffrn. 



Lich. saxorum. Fl. Dan. t. 712-/ 1- 

 Exs. Lich. Suec. n. 285 (saxatilis), n. 254» (arborea). 



Ehrh. Phyt. n. 50- Moug. et Nestl. n. 69- 

 b. crusta tenuissima laevigata, excipulo colorato carneo. 



Ad saxa, terram, ligna & cortices Europae, 

 praecipue frigidioris copiose. b. lignis subinnata. 



Crusta plerumque admodum crassa, nodulosa, sed ad 

 cortices tenuior & in b. cum hypothallo confusa tenuis- 

 sima sorediifera, unde profert apothecia exacte Leeideae 

 Ach. Hujus status isidioideus est, observante Wahlenber- 

 gio, Isidium gonatodes Ach. meth. ; totus leprosus vul- 

 go ad Lepr. farinosam refertur (misit acutiss. Dufour 

 specim. cum apotheciis, cui inscriptum : Lepraria fari- 

 nosa in P tartaream transiens) — sterilis sorediifer Lich. 

 lacteus Ehrh.! &c, nucleis simul praesentihus : Fdriola- 

 ria cong lobata Ach. syn. p. 132« Saepe quoque in discos 

 in ipsis sorediis explicantur nuclei, tum ad Lecaru Tur~ 



