136 



EICHEN. 



thallus aliter eonstitutus, licet eartilagineus, magis ad P. 



tartaream accedit, quo forsan explicatur, hujus thallum 

 adeo frequenter in Isidium abire, ut hic status normalis 

 videatur ; sequens in Isidium haud vidimus mutatum. Apo- 

 theciorum margo magis elevatus, unde concaviuscula Ipsa 

 fiunt, integerrimus, crusta aJbidior. Disci color norma- 

 liter fuscus, sed pro more locis humidioribus emollitus 

 humidus foadius, immo ruber fit, sed in sicco hasc forma 

 eo magis contrahitur & nigrescit, omnino ufc Parm. co- 

 arctatce. — Facile huc quoque cum Hev. Sommerfelt 

 referas Isid. dactylinum Ach. , verum specimi na i?a?o- 

 myc. rosei a me missa pro illo »& hujus varietate ipse 

 agoovit. 



1 34. PARMELIA subfusca, crusla cartiiaginca 

 primitus contigua lasvigeita, dein rimosa granu- 

 lataque glaucescente, hypothaiio maculari , kpo- 

 tlieciis adnatis, disco plano-couvexo subiusco, 

 intus aibido, margine thallo concolori erecto 

 subintegro. 



JDill. musc. t. 18- f. 16» (Cfr. Turn. i/i Transact. 

 Linn. Soc. VII p- lil.) ' Lich. subfuscus. Linn. - 

 Wahl. Suec. p. 804. 



Ad cortices, iigna , muscos & saxa varia to- 

 tius Europa ; species longe frequentissima, protea. 



Multum, at irriturn, deposui laborem, ut innumeras 

 ex hac ortas species limitarem ; ornnes ita reticulatim 

 connexae & a se invicem ortse , ut non possim non con- 

 junctim tractare, sepositis Jicet varietatibus insignioribus, 

 ut, qtii specierum reductionem doleni, easdem ut distinctas 

 considerare possint. Disci structura, in statu incorrupto, 

 omnibus eadem, sed color ab incarnato-albido per rubriuu 

 & rufum in fuscum & nigrum mutatur, excltiso tantum 

 omni luteo. Idem quoque thalli liabitus, nisi tenuita tem 

 majorem minoremve respicias vel abnormes status v. c. 

 crustam totam pulverulentam. Hsec ad cortices haud ra- 

 ro obvia I. sterilis Jactea*, I. discis diminutis corruptis 

 nucleiformibus , quaJis Lich. I. Lepraria argena\ di- 

 scir- prsgsentihus Lecan. verrucosa Ach. Lieh.univ. The- 

 lotrema Variolarioid. fi. Ach. syn., ut optime Cel. ,Me- 

 yer, (Cfr. Lich. Suec. n. i92) cum aliis analogis statihus 

 dicta fuit. Ad ligna cariosa oJ^viam venit crusta ytridir 

 cinerascente , immo viridi, leprosa, apotheciis perfectis; 



