138 



LICHEN. 



sistente. Ad ligna , cortices & saxa: Lich. subfu- 

 scus. Auct. - Lloffm. en. Lich. t. 5. f 3. Enql. 

 Bot. t. 9109. Patellaria. Ejusd. Pi. Lich. t. 5. /. J. 

 Verrucar. Ejusd. Germ. c. varr. Parmelia deinhe- 

 can. Ach. cum varr. — Parm. glaucorufa. Mart. 

 Lecan. sarcopis v. marina. Sommerf. Lapp. : Ad 

 muscos, caespites graminum emortuos : Lichen Hyp- 

 norum* TVulf in Jacqu. CoLl. IV. t, 7. f. 4. Pa- 

 tellaria. Dec.fr. ParmeJ. dein Lecan. epibryon. Aclu 



Exs. Lich. Suec. n. 95Q. Moug. et NestL n. ±20. 



h. Disco turgido, suJ^hemisphaerico , marginem persi- 

 stentem thaJIodem immutatum superante. Tn corti- 

 ce: Lecan. steatina. Lich. univ. p. (577. I n saxis: 

 Lichen punctatus. Engl. Bot. t. 450 sec. spec. cer- 

 tum. Lecan. gangalea. Ach. syn. p. 159. Lecan. al- 

 pestris Ach. Lich. univers. certissime; in syn. cum 

 P. circinata commixta. 



c. crusta tenuissima (mere hypothallina) , apotheciis 

 concaviusculis ? margine persistente colorato ! (Huc 

 quoque formas Lecid. erythrophcece Fi. spcctare vi- 

 dentur.) 



d. apotheciis minutis, disco hemisphserico, margine pal- 

 lidiori subevanido. Lecan. Hageni. fi. Ach. - ^ow- 

 merf. — Lecid. cyrtella. Ach. meth. Lichen. EngL 

 Bot. t. 2155- (deinceps cum aliis Lecan. & Lecidea 

 anomala, sub Lecid. luteola, carneola &c. &c.) 



Exs. Lich. Suec. n. 195, FL Deutsch. n. 1(J9. Som- 

 merf Norv. n. 62. 



Ubique; c. prascipue ad saepes ligneas; d. ad 

 ramulos tenuiores. 



Hanc formam a truncis crassioribus (ubi a.) ad ra- 

 mulos tenuiores (d.) sequens evidentem & directam tran- 

 situs videas seriem. Synonyma infimarum quisquiliarium 

 formarum vix umquam definite determinari possunt,cum 

 v. c. in Lichenophylacio Acharii ubique fere , ubi de 

 his agitur, analogi status diversarum specierum commix- 

 ti sint. Sic optimus vir etiam P. subfuscas status ad 

 d. accedentes pro Lecan. metabolica, pharciclia &c. de- 

 terminavit ? sed , ex specim. inventorum, aliorsurn perti- 

 nent. At saepe ne e speciminibus quidem, tantum in lo- 

 co ? eoium origo explorari potest. Hoc de multis aliis 

 formis censeo justo prorsus omissis. In his contermi- 

 nis optimum videtur omnia minus evidentia indetermi- 

 nata relinquere. Ad hanc varietatem primariam ceterum 



