PARMELIA. 



141 



Umitibus sumunt, vulgo ctiam ex eisdem rationibus aliena simul addere 

 soknt. - De P. exigua vide sub P, s op hod e. 



1 35. PARMELI A frustulosa, thallo glebuloso-gra- 

 nulato, granulis primitus discretis, demum effi- 

 guratis sublobatis pallescentibus, hypothallo ni- 

 gro, apotheciis sessilibus, disco subfusco, intus 

 fuscescente, margine tenui subcrenulato. Ach. 

 rfleth. p. 1 59. 



a. argopholis, granulis subsquamaceis, imbricatis. Lich. 

 frustulosus. Dicks. Crypt. 3. t. S.f. 11. Lecan. Ach. 

 syn. Lich. argopholis. Wahl. Lecan. Ach. Lich. 

 univ. p. 346- Cfr. S. 0. V. p. 243- 



b. insulata, areolis discretis, sublobatis crenatisve. L. 

 insulatus. Ramond. Squamaria. Dec. fr. 2. p. 375* 

 Parmel. Ludwigii» Spreng. Mant. Stal. I. p. 57. 

 Lecan. Ach. syn. p. 188. Lecan. hydrophila. Som- 

 merf. Lapp. p. 91. 



c. thiodes, granulis glebulosis in crustam subtartare- 

 am coacervatis sublutescentibus. Lecan. WalJrothii 



, s. thiod. Spreng. Neu. Ent. L p. 224. (Lecan. orei- 



nae var. Ach. in litt. ad Schaerer). 

 In regionibus montanis, praecipue vero alpi- 

 nis, ad rupes & saxa irrigua, totius Europre. 



Inter praecedentem & sequentem media, a quihus di- 

 gnoscitur : Thallo insigniori , granulis jam primitus ex 

 hypothallo (si conspicuus est) nigro effuso discretis ori- 

 undis, demum sublobatis coacervatisque ; apotheciorum 

 juniorum margine acuto coarctato crenulato, discoque in- 

 tus nec albo, nec atro. Locis similibus occurrunt formae ter- 

 sse, diminutae P. subfuscce & atrae , quae hanc insignio- 

 rem distinguere suadent. Color, qui normaliter glaueo- 

 pallescens, in b. jam passim flavicat, in c. ssepissime , sed 

 fatiscentes omnes formae in lepram albam soliaintur, ut 

 certe hujus seriei. Discus semper nudus ; variat conca- 

 vus & convexus ; locis humidioribus ruber, siccioribus 

 nigrescens. Vidi in a. etiam laminam solam in thallo 

 crasso emersam; absque excipulo thallode, concavam, mar- 

 ginatam, quae in L. subfusca non observatur. — For- 

 mae c. , nec P. atrosulphurece, proxime accedit Lec. thi- 

 odes Sprengel, at simul P. subfuscce ita affinis , ut qui 

 acl illam transferret vix erraret. 



136. PARMELIA atra, crusta cartilaginea mox 



