PARMELIA. 



155 



disco ruguloso rufo-brunneo > margine tballode 

 demum colorato. 



Lecan. elatina. Ach. Licli. univ.p. 387- Lec. lutescens. 

 Syn. Lich. p. 168. exclus. syn. Lec. Laureriana. 

 Fldrhe in litt sec. Laurer. 



Ad cortices Pini Abietis in montosis Suecire, 

 Norvegiae Blyttl Germaniae Laurerl Silesiae Herb. 

 Ach. 



Inter praecedentes & sequentes intermedia, sed opti- 

 rae distincta. ThalJus cum hypothalJo plerumque con- 

 fusus, late & indeterminate effusus, cartilagineus , e quo 

 erumpunt soredia et granula totam crustam Jeprosam red- 

 dentia. Apothecia e thalJo oriunda, sessilia, colore&sub- 

 stantia P. ventosce, ejusque more marginis thaJIodis in- 

 tegerrimi color mutatur, disco concolor aut dilutior. Di- 

 scus ob crassitiem insignem mox explanatur , dein conve- 

 xus, marginem obliterans, rnguloso-impolitus , at nullo 

 modo more sequentis tribus csesio-pruinosus. Ab omni 

 statu P. varice facilis distinctu, P. rubrce quodammodo 

 analoga. — Lepr. cinereo-sulphuream Syn. p. 330 A- 

 charius crustam sterilem leprosam dixit; ceterum ut L. 

 leiphcemia I. c , pvimitus prioris status , ad totam seri- 

 em ochroleucam forsan extenditur. 



iz{9. PARMELIA conferta, crusta cartilaginea ri- 

 moso-areolata flavo-pallescente , cum hypothal- 

 lo verniceo confuso, apotheciis subinnatis, disco 

 impolito lutoso-fuscescente , marginem thallo- 

 dem tenuem crenulatum mox occultaiifce. Duby 

 — ex Prev. in litt. 



Ad terram lutoso-argillaceam in Italia, inque 

 muris Gallioe. 



Crusta late & indeterminate effusa, primitus conti- 

 gua cartilaginea, mox areolato-diffracta, glabra pallescens. 

 Sorediiferam aut deliquescentem non vidi. Apothecia ad- 

 modum conferta innata , dein more analogas P. carneo- 

 lutece protrusa, margine thallode tenui crenulato , qui 

 vero mox obtegitur a disco inaequabili subpruinoso tur- 

 gescente hemisphaerico pallide lutoso fuscescente semper 

 opaco, intus hyalino pallido. Ad P. variam fi. accedit, 

 at conjungere nori* ausus sum. — Integra morphoseos se- 

 ries vix cogruta est; forsan huic proximus aut idem Li- 



