PARMELIA. 



165 



sim non cum acutiss. Schaerer ab omni P. murorum 

 distinguere, at considerata apoth. morphosi in omnibus 

 co! coloribus erit e genere ParmeJise. Hypothallus cum 

 crusta coalitus, in optimis vero speciminibus in ambitu 

 sub Jente fibrilloso-radians pallidior conspicuus. Cru- 

 sta tenuis , determinata, sed irregulariter eftusa, laevigata, 

 (normaliter forsan aurea, sed expallendo) ochracea, intus 

 alba. Disci structura Parmeliarum affinium , at margo 

 disco plerumque concolor. — Magis in carbonatis calcici 

 potestate crusta tenuior, expallens, apothecia magis con- 

 vexa, centro tantum depressa, qualia specimina Acharius 

 Dufoureo pro Lecid. rupestri /?. pyrithroma determi- 

 navit (spec. Suecana hujus varietatis, licet simillima, ali- 

 us originis sunt) , sed a communi Lecid. rupestri diver- 

 sissima monuit acutiss. Dufour, qui P. ochracece varie- 

 tatem insignem sub nomine Lecid. ochroleprce misit. 

 Cfr. P. aurantiacam y. 



iSy. PARMELIA cinnabarrina, crusta subcartila- 

 ginea rimoso-areolata aurantio-miniata , obte- 

 gente hypothallum nigrum , apotheciis immer- 

 sis, disco immarginato aurantio-rubro, margine 

 thallode integro persistente. 

 Lecan. Ach. Lich. univ. p. 402- 



Specimen ad saxa granitica juxta mare me- 

 diterraneum lectum communicavit Aspegren. 



Crusta cartilaginea, glabra, subriitida, areolis discre- 

 tis, sed stipatis , in ambitu subradiantrbus y liypotliallum 

 ita obtegentibus ^ ut tantum e Jineis nigris thallum de- 

 cussantibus aut circumscribentibus appareat. Color in 

 Europaea vix cinnabarinus, ceterum cum Americana pror- 

 sus convenit. Lamina disci in ipsis areolis immersa , ut 

 in Urceolariis Acharii , sed prorsus immarginata. Ana- 

 logia adest evidens cum P. castaneola. Duf. ; colore ve- 

 ro magis ad P. murorum fi. accedit. 



i58. PARMELIA aurantiaca a, crusta cartilagi- 

 nea inasquabili subgranulata lutescente , innata 

 hypothallo nigro, apotheciis sessilibus, disco 

 marginato aurantiaco, margine thallode tenui 

 crenulato evanescente. Fingerh. Effl. p. 78. 

 Lichen aurantiacus. Lightf. & Auct. optimus, qua- 

 re hoc nomen aptissijnum servet ; sub quo semper a- 



