PARMELIA. 171 



bemus etiam hujus fofffi® primariae (a.) specimina inFa- 

 go lecta, excipuLo crispatissimo Luteo cum crusta lu~ 

 teal concolori, qualem etiam Hoffmann in a&Decan- 

 dolle in y notant. (Facile hunc colorem esse typicum, 

 non normalem, crederem.) Frusta conaberis haec specimi- 

 na ad P. aurantiacam referre ; ab hac quam lucuJentis- 

 siine differunt. — Hypothallus hujus speciei ater est & 

 solutus in Leprariam atram s. Byssum antiquitatis (nec 

 in Itfprariam ccesiam Ach. Syn. p. 332, quae a P.ery- 

 t/irocarpia & P. ccesia oritur) crustam deeolorat ; at in 

 corticibus nunc plane excluditur, tura crusta albida aut 

 lutescens, nunc & saepius e lineis nigris crustam limitan- 

 tibus tantum dignoscitur. Ad saxa evidentior est , sed 

 saepe et hoc loco more Parm. cinerece v. lcevatoe cum 

 thallo tenuissimo contiguo in crustam lurido-glaucescen- 

 tem & alljicantem confusa. Apothecia colore maxime 

 variant, aurantiaca, fulva, crocea , sanguinea, atrosangui- 

 nea ; Jocis nimis liumidis fuscus & oJivaceus! at ferrugi- 

 neus evidenter praedorninatur. In his omnibus margo in 

 perfectissimis exemplaribus elevatus , coloratus, snbniti- 

 dus_, flexuosus, persistens; tantum Jocis humidioribus, ubi 

 discus moJJior fit & turgidus , passim excluditur. Sed 

 exstant quoque individua minora margine omnino aequabili, 

 laevi & minus nitido. — Denique ad truncos muscosos 

 Sorbi vidimus hanc speciem a cortice in muscos descen- 

 dere, & his Jjryogenis exempJaribus nil similius esse pot- 

 est, quam Lic/ien Jungermannioe FJ. Dan. X, 1063. f. 

 1., jam olim ab Achario cum P. ferruginea conjunctus, 

 nec alio modo discrepans ac Parm. cerina fi. a suo ty- 

 po. Et ut meam praefiscini dicam sententiam, quam ta- 

 men licet e natura desumtam ulteriori examini subjectam 

 veJim: Lichen fuscoluteus Dicks. Crypt. Brit. % p. 18, 

 t. 6. f. 2. EngJ. Bot. t. 1007- Patell. Hoffm. PJ. Lich. t. 

 65. f- 1. Parmelia Ach. meth. Lecidea fuscolutea a 

 FJorke. FL IJan. t. iS^i^ nil nisi P. ferrugineae statiis 

 e loco humidiori mutatus, disco pro more similium mor- 

 boso inaequabili pruinoso, quod analogia Patellarice in- 

 crustantis et obliteratce Dec., Leeidece ep ix antlice Ach., 

 Lichenis c/iLoroleuci Engl. Bot. &c. exactissime eadem 

 ratione a suis typis (P. murorum, viteLLina, cerina) re- 

 cedentium eviclentia sua maxime urget. At non omnes 

 formas ob Jocum consimilem, discum analogo modo mu- 

 tantes, ad Lecid. fusco-luteam relatas huc traliam ; de 

 var. y. Acharii !, vero Liclu sanguineoatro Wulf. , sal- 



