PARMELIA. 173 



crusta simul obliterata pro Lecid. rupestri facillime 

 sumuntur. 



aractina> crusta verrucosa (ex liypothallo do- 

 minante nigricante), apotheciis immersis, mar- 

 gine thallode persistente, proprio obsoleto. Sched. 

 Crit. L c. nec syn. 



Lecan. caucasica. Acli. Lich. univ. p* 406« P. aracti- 

 na. Syst. Qrh. Veg. p. 284. 

 Ad scopulos marinos in Hallandia. 

 Est tandem prioris status maxime degeneratus, in 

 TJrceoIariam sensu Acharii , sed ejus a y. originem vidi 

 luculentissimam. Discus e luteo-rufo plerumque mox fu- 

 scus. 



Ad infimas hujus seriei proles quoque pertinet Lich. atrofla- 

 vus Eng-l. Bot. t. 2009, Leci d. atr ofl av a Turn. in Transact. Linn. 

 S. IX. t. f/.f 2. L. Turneriana Syn. Lich, p.49, non autonomam 

 sistens stirpem. Exemplar a me nsum L. aurant. formas referebat. 



Appendix: Thallo obliterato aut nullo. 

 Normaliter nulla Parmelia thallo caret. Occurrunt 

 vero plurima specimina, in quibus vel per aetatem evanuit, 

 vel jam primitus apothecia sine crusta orta sunt , praeci- 

 pue ad ligna fabrefacta & ad aliarum specierum thallos 

 parasitica. In saxis in regionibus montanis raro crusta 

 deficit, saepissime autem in regionibus campestribus ad 

 saxa junioris formationis. Lichenum enim saxicolarum, 

 ut ad Protophytarum seriem (cfr. Syst. Myc. L p. xx) 

 pertinentium, optimum solum sunt saxa primaeva; in sa- 

 xo cotaceo, calce juniori e. s. p. semper fere degenerata 

 occurrunt. Idem de phytophilis valet (absolute vero 

 phytophili pauci Lichenes sunt , ad Hysterophyta acce- 

 dentes v. c. Calicii, Opegraphae, Verrucariae spec, pluri- 

 ma genera tropica, Sphaeriis peraffinia) ; optimi in corti- 

 ce incolumi ; in ligno vero , muscis putridis , caespitibus 

 graminum emortuis &c. obvii saepissime ad formas deri- 

 vatas pertinent. Ex his momentis non parum labefactatur 

 hodierna Lichenum generatio aequivoca, quae licet a Gla- 

 rissimis Viris assumatur, pro tributo , et ab his aevi ge- 

 nio soluto, a me habetur. At de hac theoria non plu- 

 ra a me alferenda sunt ; fatear^ me illam non intelligere 

 eamque mentis potius , quam oculorum , acie esse obser- 

 vatam censere. — De his formis athallinis de cetero ob- 

 servandum est, easdem non , ut vulgo fingitur, tantum a 

 thallo crustaceo ottas esse , sed saepe etiam e thalio ef* 



