PARMELIA. 



175 



quidem magis claudicat; probat autem, quod demonstran- 

 dum erat , nos numquam ex unius status externa facie, 

 sed ex tota evolutionis serie speeies dijudicare debere. 



Ne haec excursio nimis extendatur , hoc ioco tantum 

 cito formas ut species descriptas (plurimas addere facil- 

 Jimum foret) easque evariis ita conflatas, ut ad definitam 

 speciem referri non possint: 



tt. "Lecanora scrupulosa" ramorum incola, crusta nul- 

 Ja aut irregulater conglobata, apotheciis stipatis plani- 

 usculis, disco nudo diversicolori , margine integerrimo. 

 Ach. syn. p. 160- 



TJt supra jam notavimus ad Jacuum' litora, v. c. Smo- 

 landiae, regionem aquae periodicae occupari a copia Li- 

 chenum ad typum TJrceoJariae Acharii personatorum, 

 sic etiam in regionibus campestribus , v. c. in pJanitie 

 Lundensi , in corona Salicum obtruncatarum observa- 

 tur congeries scuteljarum minutarum disco nigro , fu- 

 sco, carneo, cerino crusta aut nulla, aut congJobata 

 (nec ex hypothaUo vero evoluta), quae ex Acharii re- 

 centiore determinatione, exclusis nempe formis eviden- 

 tius ad Lecanoram subfuscam pertinentibus , ejus- 

 dem Lecan. scrupulosam efficit. Etsi liaec species ut 

 Parmelia per se nihiJ vel potius fere omne est, omni 

 attentione digna , ut evidentissimum testimonium Joci 

 vis in Lichenes mutandos, ut exemplum diversissima- 

 rum specierum transitus apparentis in prolibus infimis. 

 Orta nempe est haec congeries e misceJa diminutorum 

 scutellarum Parmel. obscurce, P. parietince, cerince, 

 subfuscce, sophodis &c, quae ita inter se concrescunt, 

 ut saepe non dicas, ab hac an ab iJJa ortae sint. Cfr. 

 Lich. Suec. exs. n. 320« 



2. " J^errucaria dispersa" calcicola, aut muralis, cru- 

 sta nulla aut Jeprosa, apothecii^ sparsis, disco versieo- 

 lori, margine crenulato. Hoffm. Qerm. p. 189» Lich. 

 dispersus Pers. Parra. Ach. meth. Lecan. galactina ^?. 

 jich. Licli. univ. Lecan. dispersa. Fl. exs. n. 45« 



Vidimus jam saepius supra, quomodo omnes Liche- 

 num crustae in calce juniori, ex acido carbonico, deli- 

 quescant in lepram tandemque dispareant. Tales for- 

 mas variarum crusta "subnulla," (quod per crustam 

 saepius deficientem, nec "parum nullam," ridicula nou 

 inquirentes, vertimus) complectitur Lec. dispersa. Mar- 

 go crenulatus est atypicus , cum Iiypothallo & crusta 

 soluta connexus, ut in P. varia, sophode &c. vidimus. 



