180 



LICHEN. 



ma alpium juga occupat, in Lapponia vero cam- 

 pestris fit. 



Tota vegetationis & morphdseos historia priorfs, nec 

 nisi colore differt, hinc pro vera varietate sumenda, cum 

 status intermedii non desint & fatiscens in lepram albam 

 diffluat (Lecid. sulph. leucogcea Ach. 1. c). Vulgo au- 

 tem apothecia in hac magis protuberantia , nigricantia , 

 immarginata facie Lecideae. At hac ratione nulli exstant 

 limites. 



^ PARMELIA orosihea, crusta tartarea rimoso- 

 areolata obscure ochracea, deliquescente ochro- 

 leuca, hypothallo fibrilloso albo, apotheciis ad- 

 pressis, disco luteolo pallide-marginato , dein 

 protuberante livido-fusco subpruinoso, margine 

 thallode evanescente. 



Lichen sulphureus. Quibusdam. Lich. , Lecid. , Lecan. 

 orosthea. Ach. est status deliquescens. 



Exs. Lich. Suec. n. 165. 



Ad rupium latera, proecipue Europae borealis. 

 Lichenem , quotidie fere mihi obvium , nec tamen 

 affinitate , ntc autonomia certum esse fatear. Proxi- 

 mum esse priori , ejusque filiam , cui subjunxit Wall- 

 roth, et mihi maxime probabile videtur, at passim ma- 

 jorem cum P. varia, ne dicam Biat. lucida vidi nexum; 

 ceterum fatiscens in Jepram ochroJeucam abit , apothecia 

 juniora marginem palJidum quasi proprium saepe offe- 

 rnnt, plerumque nuda & luteola (raro nigra) e. s. p t Vi- 

 di in iisdem maxime aJ^sconditis rupibus P. sulphuream 

 omnino diversain. Hinc hoc modo ut suspectam nota- 

 vi ; sed ista forma Flotowii a Ramalina pollinaria pror- 

 sus excludenda. 



i63. PARMELIA Cenisia, crusta? granulis primi- 

 tus discretis subglebulosis glaucescentibus, hy- 

 pothallo albo, apotheciis sessilibus, disco suh- 

 marginato luteolo lividoque, demum convexo 

 fusco nigricante cinereo-pvuinoso, margine thal- 

 lode persistente demum crenulato. Acli. syn.p. 

 i63. Lecan. 



Exs. Sommerf. Norv. n. 63- Lecan. subfusca. fi. 

 In moptanis & alpinis regionibus Europae 



♦ 



