PARMELIA. 



189 



verruca & per aetatem confluentia. In formis farinosis 

 apothecia raro rite evoluta. b. valde insignis, omnino a- 

 naloga, cum prioris b. 



{}. glaucopis, disco rufescente. F/orke. I. c. 

 Ad saxa calcarea. 



Crusta mutabilis est, subtartarea. Est quoque et 

 haec TJrceol. cinereorufescens dicta, ut plurimarum spe- 

 cierum varr. disco rufescente. Cfr. FLotow m FLora 

 Ratisb. 1828. 



i<7 1. PARMELIA pelobotrya, crusta tartarea a- 

 reolato-verrucosa griseo-pallesccnte, lamina are- 

 olis immersa planiuscula atra, demum in ara- 

 bitu marginato-libera cinerascente. WahL Lapp. 

 p. 4 '3. Lichen. 



Urceolaria. Walil. in Ach. meth. Suppl.p. 31. Lich. 



univ. p. 333. Lecan. Sommerf. Lapp. p. 31. 



Ad rupes irriguas, prascipue micaceas & schi- 

 stosas, rarius Finmarkiae Wahlenberg ! y Nordlan- 

 diaa Sommerfelt! Norvegiae australis passim Blytt!, 

 inque Sueci^e montanis minus evidens. 



Propter discum areolis immersum ad hanc stibdivi- 

 sionem relata, ceterum P. scruposoe certe proxima &, si 

 omnem perfectionem scientiae in speciebus affinibus con- 

 jungendis quaeramus, cum hac conjungi potest. Locis ir- 

 riguis, quae praecipue incolit, crusta spongiosa ; locis vero 

 siccioribus fere cartilaginea tuberctilisque pallide rufe- 

 scentibus Lecidece panoeoloe instar variegata est. Hy- 

 pothallum rite discernere non licuit, suspicor album, et- 

 si crustam intus ad basin atram vidimus, nam hoc a lo- 

 co irriguo derivari potest (& forsan ex illo etiam ortus 

 est hypothallus niger P. frustulosce). Crusta junior ma- 

 gis contigua, rtigosa; sed fertilis areolato-verrucosa ; a- 

 reolis gibbosis, confertis, passim effigttratis, nec pulveru- 

 lentis, nec fatiscentibus (quantum hactenus innotuit). Co- 

 lor peculiaris in tidis livido-griseus , in siccis pallescens, 

 sed semper qttid pallide rufescentis admixtum offerens. La- 

 mina areolis irregulariter, sed plane immersa, quare mar- 

 gine thallode obtusissimo rotundato cincta apparet , at 

 verus margo non est, nam ntinc plures in eadem areola, 

 (qtiibus confluentibus oritur discus multiloctilaris,) nttnc 

 ad latus areolae posita est ; margine quasi dimidiato. La- 



