LECIDIN2E. 



199 



stema constructurri adaptato praetulimus (vide Syst. Orb. 

 Veg. ps 9» Sysi. Myc. I. p. XIV &c) JYemo igitur 

 miretur post Parmeliam & Gyalectam non sequi simil- 

 limam Bialoram, sed Stereocaulon, Cladoniam &c; nam 

 in singula serie, per se ut integra considerata, eandem 

 dispositionis Jegem secuti sumus, unde oritur dispositio 

 paraJIela, nec adaptata. Ex eisdem rationibus, quas ad 

 primam attulimus, etiam haec tribus, utpote contiguam 

 evolutionis seriem sistens, ut genus superius (Lecidea. Syst. 

 Orb. Veg. p. 947) considerari potest & quidem ex prin- 

 cipio v. c. in Mycologia stabiJito debet^ At licet ipse 

 dispositionibus thalJinis parum faveam non possum non 

 thalJo rnajorem vim inter Liclienes tribuens pleraque ge- 

 nera thalJi habitu simul non suffulta vaciJJantia esse a- 

 gnoscere. Videntur quidem genera hujus tribus inter se 

 magis discreta quam Parmeliacea, sed pendet hoc e for- 

 mis paucioribus, quare plura membra intermedia deesse 

 videntnr, & characteres primarii non minus thallinisunt 

 quam Parmeliae. Optime monuit EschweiJer podetia va- 

 riorum Stereocaulorum haud majore jure dici podetia 

 quam Usneae ; conferas e. g. Stereocaulon laccatum & 

 TJsneam melaxantham. Tantum abest, ut Stereocaulon, 

 Cladonia &c. altioris sint dignitatis firmioriumve funda- 

 mentorum quam Usnea, RamalJina &c, ut potius longe 

 facilius cum JBiatora confluant, quam genera citata cum 

 Parmelia; nam horum nullae extant formae, quae cum 

 Parmelia confnndi possunt, cum plurimae Stereocauli & 

 Cladoniae apotheciis atypice in thallo horizontali sessili- 

 bus nullo modo a Biatoris separari queant. Exstant por- 

 ro directi transitus ; v. c. inter Stereocaulon & JLecideam 

 prorsus intermedia est Lecidea pesicalaris, inter Cla- 

 doniam & Biatoram Biatora Cladonia. Sic natura con- 

 tigua est, quamquam circa certos typos formae magis col- 

 liguntur, unde sectiones oriuntur. Sectiones inde plu- 

 rimas nec absolute naturales (h. e. ut abscissa & stricte 

 limitata naturae membra, qualia vero nonnulla insularum 

 instar oceani exstare videntur) nec mere artificiales cen- 

 semus, & perinde saepe videtur, utrum has sectiones tri- 

 bus an genera, subgenera &c. dicamus. Meam potius 

 admirationem movet certitudo absoluta, qua nonnulli de 

 Iiis rebus judicium fuerunt, cum ex usu & consuetudine 

 ex maxima parte pendeant. Et cum Cladonia, Stereoeau- 

 ]on &c sint naturales sectiones ut genera vulgo consi- 

 deratae, non invenio rationes sufficientes, mutationis mo- 

 lestias compensantes, ab hoc usu discedendi, At omnia 



