210 



LECIDINjE. 



CL chlorophcea Fl. a Clad. neglecta Fl. , Clacion. pi~ 

 tyrea FI. a CL degenerante e. s. p. Habemus analogos 

 status variarum v. c. Clad. gracilis & s bulatce, quo- 

 rum illius videtur Clad. HeiSchaer. spic. p. 34., at non CLad. 

 glauca FI. Clad. p. 140« At in ipsa epidermide pode- 

 tiorum ejusque diversa deliquescendi ratione differen- 

 tiae satis certae latere videntur. In aliis enim v. c. Clad. 

 cornucopioide , pyxidata, gracili &c, epidermis primi- 

 tus cai tilaginea , laevigata, dein verrucosa , verrucis nunc 

 in squamulas thallinas, nunc in furfurem grossiusculum 

 abeuntibus. In aliis autem epidermis potius membrana- 

 cea, mox & saepe sub ipsa evolutione in pulverem sub- 

 tilissimum subvelutinum fatiscens , in omni aetate laevis, 

 qualis in Clad- deformi , cameola, Jimbr iata , cenotea 

 6cc. Haec differentia cum plurimis in podetiorum meta- 

 morphosi conjuncta est, unde magis essentialis evadit, 

 quam primo obtutu apparet. Podetia epidermide mem- 

 branacea ab apice deorsum determinate fatiscunt ; inferi- 

 or pars saepe glabra persistit , nec umquam verrucosa fit: 

 podetia epidermide cartilaginea magis indeterminate in 

 granula & furfurem solvuntur. Servo specimina Clad. 

 gracilis per intervalla glabra & furfuracea. Evidentior 

 observatur epidermidis diversae vis squamulas diverso mo- 

 do formandi. Verrucae ex epidermide cartilaginea dif- 

 fracta ortae facile in squamulas excrescunt, &, quod in 

 plerisque admodum notabile, ab apice, incipientes & mar- 

 gine scyphi , deorsum squamulas explicant , unde ex 

 his formantur formae insignes vel margine scyphi folio- 

 loso vel symphycarpeae, apotheciis squamulis cinctis. (Cfr. 

 Ciad. cornucopioideS) gracilis, alcicornis, crispata &c). 

 At pulvis specierum epidermide mernbranacea numquam 

 in squamulas abit ; in his squamulae thalli tantum a ba- 

 si non fatiscente in podetia adscendunt. Hinc in Sched. 

 Crit. I. c squamas in his pro prole thalli s. thallo po- 

 lyphylLino ; in illis pro epidermidis metamorphosi , nam 

 cum podetiis decorticatis conjuncta sunt, habui. Accedit 

 porro podetia cartilaginea , quantum hactenus observavi, 

 in siccis numquam in furfurem fatiscere, sed tantum in 

 uliginosis, ad latera saxorum irrigua e. s. p. ; at contra- 

 ria est ratio specierum epidermide membranacea, quae in 

 siccis maxime deliquescunt , in liliginosis autem magis 

 persistunt. — At ipsa podetiorum forma multas magis* 

 que fallentes subit mutationes. NormaJis est forma py- 

 xidata aut infundibuliformis y a qua reliquae omnes, li- 



